Armagedon i co dalej?

Wstrząsający jest opis skutków wojny, jaką przedstawiciel Boga stoczy z szatanem i jego ludzkimi zwolennikami.

Objawienie 19:19 I ujrzałem Bestię i królów ziemi, i wojska ich zebrane po to, by stoczyć bój z Siedzącym na koniu i z Jego wojskiem. (20) I pochwycono Bestię, a z nią Fałszywego Proroka, co czynił wobec niej znaki, którymi zwiódł tych, co wzięli znamię Bestii i oddawali pokłon jej obrazowi. Oboje żywcem wrzuceni zostali do ognistego jeziora, gorejącego siarką. (21) A inni zostali zabici mieczem Siedzącego na koniu, [mieczem], który wyszedł z ust Jego. Wszystkie zaś ptaki najadły się ciał ich do syta.

Nie potrafimy ze szczegółami opisać tej bitwy, ale wiemy, jaki będzie jej koniec. Jeszu Pomazaniec zwycięży światowe potęgi zabijając wszystkich przeciwników. Nas interesuje, co będzie później po tej bitwie…

Czy znasz swoje przeznaczenie?

Wiemy już z poprzedniego artykułu że ktoś obdarzony darem Ducha Świętego może odpaść od Boga i utracić swoje zbawienie. Wiemy też, że grzesznik może nawrócić się i dostąpić zbawienia. Liczy się to jak kończymy a nie jak zaczynamy swoje życie. Właśnie dlatego zły wymuszał na Bogu poddanie sprawdzianowi jego sług. Znamy to z przykładu Hioba ale nie tylko. Ponieważ nie było czegoś takiego jak z góry narzucone przeznaczenie więc liczył oszczerca na to że część ludzi odrzuci Pomazańca gdy spotkają ich prześladowania.

Łukasza 22:31 Szymonie, Szymonie, oto szatan domagał się, żeby was przesiać jak pszenicę; (32) ale Ja prosiłem za tobą, żeby nie ustała twoja wiara. Ty ze swej strony utwierdzaj twoich braci.

Właśnie dlatego większość Posłańców Chrystusa została zabita a wszyscy bez wyjątku byli prześladowani. Niegodziwiec zażądał poddania ich próbie. Bóg zgodził się na to by naśladowcy Pomazańca podlegali testowi na określonych warunkach i z tego powodu mógł wcześniej przewidzieć w jaki sposób do tego dojdzie. Nie rodzili się z przeznaczeniem na śmierć ale zostali do niej przeznaczeni w późniejszym czasie co było następstwem zaistniałej sytuacji czyli żądań szatana.

Wolna wola, przypadek czy przeznaczenie (predestynacja)?

„Raz zbawiony na zawsze zbawiony” na pewno zetknąłeś się z takim poglądem. Czy jest słuszny? Jedni twierdzą, że istnieje wolna wola i ewentualnie przypadek inni, że istnieje przeznaczenie (predestynacja). Oba twierdzenia zdają się sobie zaprzeczać, ponieważ wzajemnie się wykluczają. Jeśli istnieje wolna wola to Bóg pozwala byśmy sami decydowali o swojej przyszłości a jeśli istnieje przeznaczenie to znaczy, że nikt nie jest winien za swoje grzechy gdyż musiał je popełnić, bo takie było jego przeznaczenie.

Wolna wola jest prosta i logiczna uzasadnia także późniejsze ponoszenie konsekwencji za swoje czyny. Wybrałeś grzech ponosisz jego konsekwencje a podczas drugiego zmartwychwstania poniesiesz dodatkowa karę. Sam wybrałeś swoją drogę nic, więc nie usprawiedliwia Ciebie.

Predestynacja, czyli teoria o przeznaczeniu człowieka zakłada ze choćbyś bardzo chciał to swojego przeznaczenia nie zmienisz. To rodzi wątpliwości czy karanie grzesznika jest sprawiedliwe skoro nie on sam wybrał taką drogę. Przypomina to sytuację, gdy naukowiec skonstruował dwa roboty. Pierwszy ma zadanie ratować tonących a drugi ma polować i zabijać ludzi. Byliby zaprogramowani do swoich ról i nic innego nie mogliby zrobić w końcu są tylko maszynami. Pierwszy uratowałby wiele osób a drugi robot by mnóstwo osób pozabijał nie szczędząc nawet dzieci. Kto byłby w takiej sytuacji odpowiedzialny za zbrodnie robot czy jego konstruktor?

Jeszu w Biblii Gdańskiej

Chciałbym dzisiaj polecić Ci nowy artykuł na stronie superfakty.info. Strona ta jest poświęcona artykułom na temat świadków Jehowy a nowy artykuł właśnie dotyczy nauk tego wyznania, dlatego opublikowałem go na tamtej stronie - "Według słów twoich sądzę cię, zły sługo!" - Łk 19:22.

Jednocześnie dziękuję Mirkowi z Belfastu za informację, że w nowej biblii gdańskiej znalazł przypis na temat imienia Jeszu -„… z aramejskiego - Yešu (czytaj:Jeszu;)”. Jest to bardzo ciekawa informacja, ponieważ język aramejski należał do jednej grupy z językiem hebrajskim. Były do siebie bardzo zbliżone i niektórzy historycy twierdzą, że Żydzi posługiwali się oboma biegle, że byli dwujęzyczni. Mam na ten temat własne zdanie, którym za chwilę podzielę się z Tobą.

W Internecie możesz spotkać także teorie, że Żydzi za czasów Chrystusa w ogóle nie mówili po hebrajsku tylko po grecku, ale nie brakuje też informacji, że mówili po aramejsku. Gdyby odrzucić informacje zawarte w Piśmie Świętym i skupić się na ludzkim dociekaniu to można by pobłądzić i przystać na takie twierdzenia. Biblia jednak zdecydowanie twierdzi, że mówiono po hebrajsku. Jeśli dla ciebie Pismo Święte jest autorytetem a nie ludzkie spekulacje to z pewnością ucieszysz się mając biblijne dowody, że mówiono po hebrajsku.

Kto jest niewolnikiem w XXI wieku?

„Kto jest niewolnikiem w XXI wieku?”

Żeby zrozumieć odpowiedź na powyższe pytanie należy wcześniej zapoznać się z artykułem „Czas niewolników”, w którym jest dużo informacji na ten temat. Nie będę ich tu powtarzał, dlatego zachęcam do zapoznania się z nimi by mieć szerszy obraz całego tematu. Powyższe pytanie otrzymałem od Grzegorza po napisani wspomnianego wyżej artykułu.

Przypominam główne punkty już wcześniej ustalone:

1. Nauczyciele nazywani Niewolnikami są powołani przez Chrystusa (Łukasza 12:42) z większego grona jego niewolników (sług). Jest wielu niewolników a w tym gronie niektórzy zostają powołani do usługiwania w roli zarządcy i dostarczania pokarmu innym niewolnikom.

2. Taki przywilej zarządzania nie daje prawa do wykluczania (karania lub wyrywania) ani do korzystania z przywilejów Pana. Takie działanie cechuje złego niewolnika (Łukasza 12:45) i jest nieposłuszeństwem wobec nakazu Pana (Mateusza 13:24-30).

3. Taki przywilej nie jest poparty dowodami Ducha Świętego. Tym niewolnikom (nauczycielom) nie towarzyszą znaki i cuda. Kto jest dobrym a kto złym niewolnikiem okaże się w dniu powrotu Pana (Łukasza 12:46).

4. Nie wszyscy podejmujący się tego zadania będą mieli pełną wiedzę (Łukasza 12:48; 1 Koryntian 13:9).

5. Ci Niewolnicy (zarządcy i nauczyciele) podlegają surowszemu osądowi (Łukasza 12:46; Jakuba 3:1).

Jeśli masz problem z akceptacją powyższych punktów to zajrzyj do podanych w nawiasach wersetów biblijnych. Każde twierdzenie jest poparte Słowem wypowiedzianym przez Pana naszego Jeszu. No dobrze, ale osób powołujących się na Chrystusa jest dużo. Czy religie chrześcijańskie i ich kaznodzieje są tymi powołanymi przez Pana niewolnikami?

Jak analizować Słowo Boże?

"Jak analizować Słowo Boże by odnieść jak najwięcej pożytku?"

Czytaj nie zakładając, że coś już wiesz. 

Bo taki problem mieli faryzeusze. Ich wiedza w żaden sposób nie pokrywała się z tym, co reprezentował Mesjasz. Mogli zmienić swoje poglądy, ale byli do nich zbyt mocno przywiązani, więc pozbyli się Chrystusa, jako fałszywego Mesjasza. Jestem pewien, że oni potrafili to sobie logicznie wytłumaczyć.

Po to czytasz by się dowiedzieć.

Jeśli czytasz Pisma by potwierdzić to, co wydaje ci się, że już „wiesz” to niczego nowego się nie nauczysz. Nie szukaj w Pismach potwierdzenia tego, w co wierzysz gdyż religia, do której należałeś wypracowała w Twoim umyśle określone zrozumienie wersetów Pisma najczęściej w oderwaniu od reszty tekstu..

Poglądy religijne są jak koleiny na drodze dla kierującego samochodem. Jeśli w nie wpadniesz to bardzo trudno jest z nich się uwolnić. Tak jak faryzeuszom było ciężko zaakceptować Mesjasza. Widać to po Nikodemie, który miał dysonans poznawczy. Z jednej strony sam argumentował „ Rabbi, wiemy, że od Boga przyszedłeś, jako nauczyciel. Nikt, bowiem nie mógłby czynić takich znaków, jakie Ty czynisz, gdyby Bóg nie był z Nim” (Jana 3:2).

Z drugiej strony znał argument, który odwoływał się do uznanych i niepodważalnych autorytetów „Czy ktoś ze zwierzchników lub faryzeuszów uwierzył w Niego? (49) A ten tłum, który nie zna Prawa, jest przeklęty” (Jana 7:48,49). Nikodem próbował jeszcze argumentować, że nie można osądzać człowieka nie badając sprawy, ale oni mieli już gotową odpowiedź, którą go zgasili. Powołali się na coś, co dziś możemy nazwać dogmatem, czyli twierdzeniem niepodlegającym dyskusji „Czy i ty jesteś z Galilei? Zbadaj, zobacz, że żaden prorok nie powstaje z Galilei.” (Jana 7:52).

Czas niewolników (zarządców, nauczycieli)

W poprzednich artykułach omówiliśmy sposób powoływania apostołów (posłańców) i ewangelizatorów (głosicieli, zwiastunów ewangelii). Posłańców wybierał Jeszu Pomazaniec i osobiście ich o tym informował ukazując się im i rozmawiając z nimi (Dzieje 22:17-21). Głosicieli (ewangelizatorów) wybierał Jeszu z Ojca aprobatą, ale informował ich o tym Duch Święty (Efezjan 4:11, 1 Koryntian 12:28). Ducha można było otrzymać od Posłańców Chrystusa, przez włożenie rąk na wybraną osobę. W obu przypadkach dowodem otrzymania Ducha i poparcia Bożego była moc czynienia cudów (Jana 3:34; 2 Koryntian 12:12; Marka 16:17).

Tego typu powołania wiązały się z działaniem na pełny etat. Posłańcy i Głosiciele mieli prawo do finansowego wsparcia (1 Koryntian 9:4-11).

Galatów 6:6 Ten, kto pobiera naukę wiary, niech użycza ze wszystkich swoich dóbr temu, kto go naucza.

Posłaniec Paweł zadaje retoryczne pytanie Koryntianom:

1 Koryntian 9:7 Czy ktoś pełni kiedykolwiek służbę żołnierską na własnym żołdzie?

Tymoteuszowi zaś udziela rady by był dobrym żołnierzem Pomazańca Jeszu:

2 Tymoteusza 2:4 Żaden żołnierz nie wikła się w życiowe sprawunki, żeby się spodobać temu, kto go zaciągnął.

Gdyby wszyscy wierzący w Pomazańca Jeszu byli Głosicielami, jak twierdzą świadkowie Jehowy to, kto by ich utrzymywał? Pierwsi naśladowcy Jeszu byli podzieleni według darów Ducha. Dla niektórych przywilejem i darem Ducha było wspieranie innych.