środa, 4 października 2017

Błogosławieństwo – czym jest?


Wierzący chrześcijanie często wspominają o modlitwie choć różnie bywa już z samym modleniem się. Natomiast o błogosławieństwie bardzo rzadko słyszymy, a więc też bardzo rzadko z nim się spotykamy w życiowych sytuacjach. Tymczasem w czasach apostolskich i starszych błogosławieństwo było równie popularne jak sama modlitwa.

Choć błogosławieństwo może być częścią modlitwy to jednak często jest jakby inną jej odmianą. W wielu przypadkach błogosławiąc mówimy nie do Boga tylko do osoby błogosławionej, a mimo to siła błogosławieństwa potrafi być taka sama jak modlitwy.

piątek, 29 września 2017

Apokryfy, czyli księgi ukryte


Ty natomiast trwaj w tym, czego się nauczyłeś i co ci powierzono, bo wiesz, od kogo się nauczyłeś. Od lat bowiem niemowlęcych znasz Pisma święte, które mogą cię nauczyć mądrości wiodącej ku zbawieniu przez wiarę w Chrystusie Jeszu. Wszelkie Pismo od Boga natchnione, jest pożyteczne do nauczania, do przekonywania, do poprawiania, do kształcenia w sprawiedliwości – aby człowiek Boży był doskonały, przysposobiony do każdego dobrego czynu. 
2 Tymoteusza 3:14-17

Problem z powyższym wersetem jest taki, że Paweł nie podał nam listy ksiąg, które są natchnione przez Boga i dlatego pożyteczne do nauczania, prostowania itp. Wprawdzie on sam wcześniej był faryzeuszem, ale Tymoteusz, który od lat dziecięcych znał Pisma wychowywał się w środowisku Judejczyków mówiących po grecku. W tym też języku Paweł pisze swoje rady na temat Pism Świętych. Tymoteusz miał więc od dziecka do czynienia z greckim przekładem Starego Testamentu, który znamy pod nazwą Septuaginta.

poniedziałek, 11 września 2017

Czy apostoł Piotr był papieżem?


Papież – ojciec – ojciec święty

Podstawowy tytuł biskupa Rzymu to papież (papa) czyli ojciec. Już te jedno słowo sprawia, że katolicyzm staje w sprzeczności do Chrystusa i jego nauk. Gdy przyjrzymy się innym tytułom to zauważymy, że także są sprzeczne z naukami Syna Bożego.

Chcą, by ich pozdrawiano na rynkach i żeby ludzie nazywali ich Rabbi. Otóż wy nie pozwalajcie nazywać się Rabbi, albowiem jeden jest wasz Nauczyciel, a wy wszyscy braćmi jesteście. Nikogo też na ziemi nie nazywajcie waszym ojcem; jeden bowiem jest Ojciec wasz, Ten w niebie. Nie chciejcie również, żeby was nazywano mistrzami, bo jeden jest tylko wasz Mistrz, Chrystus. Największy z was niech będzie waszym sługą. Kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony.
Mateusza 23:7-12

Rabbi to typowy tytuł przyznawany nauczycielom prawa mojżeszowego w judaizmie. Nadawano go nauczycielom, ale faktycznie jego sens to: wielebny lub przewielebny. Czy katolicyzm jest wolny od tego typu tytułów? Oczywiście grzeszy łamiąc nakaz Chrystusa, by nikogo tak nie tytułować.

wtorek, 5 września 2017

Kto będzie żył pod 1000 letnim rządem Chrystusa?


Odpowiedź na tytułowe pytanie jest trudna, ponieważ nie ma informacji w Pismach Świętych, która by wprost na nie odpowiedziała. Teologowie różnych wyznań religijnych mają różne przypuszczenia. Za skrajne można uznać twierdzenie adwentystów, którzy uważają, że w tym czasie na Ziemi nie będzie życia. Co to jednak za królestwo skoro brak jest poddanych? Świadkowie Jehowy uważają, że w tym czasie ludzie zostaną doprowadzeni do rajskich warunków, nie będą umierali. 

Zarówno adwentyści, jak i świadkowie Jehowy dla uzasadnienia swoich teorii zmieniają kolejność wydarzeń opisanych w Apokalipsie. Twierdzę, że słowa z 21 rozdziały wydarzą się natychmiast po wydarzeniach opisanych w 19 rozdziale. Zobaczmy jednak jak kolejność wydarzeń opisuje księga Objawienia. 

poniedziałek, 28 sierpnia 2017

Księga Mądrości o Synach Boga


Poniższe słowa w pierwszej kolejności możemy odnieść do Pana naszego Jeszu, który mimo prześladowań ostatecznie zostanie wyniesiony do chwały ku zaskoczeniu jego wrogów. W drugiej kolejności możemy jednak odnieść je do każdego, kto przyjął zanurzenie w imię Jeszu i krocząc Jego śladami, dochowa wierności Bogu Najwyższemu aż do śmierci. 

Wtedy sprawiedliwy stanie z wielką śmiałością przed tymi, co go uciskali i mieli w pogardzie jego trudy. Gdy ujrzą, wielki przestrach ich ogarnie i osłupieją na widok nieoczekiwanego zbawienia. 
Mądrości 5:1,2

Słowa te mają powiązanie z zapowiedzią, z Nowego Testamentu:

Oto nadchodzi z chmurami, i ujrzy Go każde oko i każdy, kto Go przebił. I będą uderzać się przez Niego wszystkie szczepy ziemi. Tak: Amen. 
Objawienie 1:7

...a także:

wtorek, 22 sierpnia 2017

Walka o ziemię obiecaną, czyli Eloim cz. 5


Ziemia między rzeką Eufrat, a Nilem była przeznaczona dla potomków Abrahama od samego początku istnienia narodów. Zbuntowani Synowie Boży wiedząc o tym, osiedlili w tym miejscu inne ludy. Prowadzili do sytuacji, gdzie mocne i silne narody uniemożliwiały nowo powstałemu narodowi przejęcie władzy na swoim własnym terenie. Prawdopodobnie to było powodem, że naród ten musiał rozmnożyć się w Egipcie. Dopiero będąc bardzo licznym narodem mógł przejąc władzę na powierzonej mu ziemi. 

A synowie Iszraela rozradzali się, pomnażali, potężnieli i umacniali się coraz bardziej, tak że cały kraj się nimi napełnił. Lecz rządy w Egipcie objął nowy król, który nie znał Józefa. I rzekł do swego ludu: 
– Oto lud synów Iszraela jest liczniejszy i potężniejszy od nas. Roztropnie przeciw niemu wystąpmy, ażeby się przestał rozmnażać. W wypadku bowiem wojny mógłby się połączyć z naszymi wrogami w walce przeciw nam, aby wyjść z tego kraju. 

Ustanowiono nad nim przełożonych robót publicznych, aby go uciskali ciężkimi pracami. Budowano wówczas dla faraona miasta na składy: Pitom i Ramses. Ale im bardziej go uciskano, tym bardziej się rozmnażał i rozrastał, co jeszcze potęgowało wstręt do Iszraelitów. (…)

Faraon wydał wtedy całemu narodowi rozkaz: 
– Wszystkich nowo narodzonych chłopców Hebrajczyków należy wyrzucić do rzeki, a dziewczynki pozostawić przy życiu. 
Wyjścia 1:7-12,22 

czwartek, 17 sierpnia 2017

Prawdziwa historia narodu wybranego. Elohim cz. 4




Przyznajcie JHWH, synowie Boży, przyznajcie JHWH chwałę i moc!
Psalm 29:1 

Bóg osobiście powołał do życia tylko Pierworodnego Syna. Później za jego pośrednictwem powoływał do życia kolejne byty niebiańskie, by wspólnie z nimi powołać do życia mieszkańców Ziemi. 

On jest obrazem Boga niewidzialnego, pierworodnym wszelkiego stworzenia, bo w Nim zostało wszystko stworzone: i to, co w niebiosach, i to, co na ziemi, byty widzialne i niewidzialne, czy Trony, czy Panowania, czy Zwierzchności, czy Władze. Wszystko przez Niego i dla Niego zostało stworzone. On jest przed wszystkim i wszystko w Nim ma istnienie. 
Kolosan 1:15-17

O bytach niewidzialnych najczęściej mówimy, że są aniołami, a to tymczasem tylko ta część bytów, którą Bóg posyła do nas na Ziemię. Inne byty mogą być znacznie potężniejsze, ale niewiele o nich wiemy. Z Pism Świętych wyławiamy jedynie takie określenia jak Aniołowie, Cherubini (Rodzaju 3:24; Izajasza 37:16; Ezechiela 10:3 ), Serafini (Izajasza 6:2), Trony (Kolosan 1:15), Moce (Efezjan 1:21; 1 Koryntian 15:24), Panowania (Kolosan 1:15; Efezjan 1:21), Zwierzchności (Kolosan 1:15; 2:15; Efezjan 1:21; 1 Koryntian 15:24), Władze (Kolosan 1:15; 2:15; Efezjan 1:21; 1 Koryntian 15:24) cztery postacie zwierzęce (Objawienie 4:6) dwudziestu czterech starców (Objawienie 4:4), Archanioł (Judy 1:9) Książęta (Daniela 10:13,20,21; 12:1). 

W Piśmie świętym pojawiają się też sformułowania Synowie Boga. Teoretycznie wszyscy są dziećmi Boga, ponieważ wszyscy zawdzięczamy mu istnienie, ale określenie Synowie Boga jest w Pismach wyraźnie wyodrębnione dla jakiejś wyjątkowej grupy bytów niebiańskich. Tak jak Chrystus był Pierworodnym i Jednorodzonym tak też inni Synowie zdają się być wyjątkowi. O Posłach (aniołach) Biblia informuje, że są ich niezliczone ilości (Objawienie 5:11; 9:16), a tymczasem podział na narody miał się odbyć według liczby Synów Bożych (Prawa 32:8,9). Ilość narodów jest ograniczona, dlatego werset ten sugeruje, że liczba Synów Boga także jest mniejsza niż ogólnie wszystkich Posłów (aniołów). 

Powiadom o nowościach