Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Jeszua. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Jeszua. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 5 marca 2017

Skąd się wzięły imiona Jehoszua i Jeszua?


Imię Jehoszua wzięło się z błędnej interpretacji pisma hebrajskiego. Sekta żydowska zwana masoretami, czyli strażnikami tradycji, opracowała system znaków, który narzucał czytelnikowi sposób odczytywania tekstów biblijnych. Masoreci nie byli obiektywni w swoich pracach i tam gdzie brakowało im wiedzy wymyślali swój sposób. Dziś większość badaczy Pisma Świętego przyjęła ich metodę odczytu testów jako obowiązującą. Hebraiści wyszli z założenia, że skoro i tak nie wiadomo jak odczytywać starożytne teksty, to czemu nie przyjąć gotowego już systemu.

Niestety masoreci zrobili kilka poważnych błędów, które doprowadziły do kolejnych błędów. Powstała piramida błędów, co ładnie widać przy imieniu o którym mówimy.

Żeby zrozumieć jak poważne błędy robili masoreci to wystarczy przypomnieć że imię Jehowa jest ich wymysłem, który później przyjęła masoneria i świadkowie Jehowy. Dziś wiemy, że na pewno jest to fałszywe imię. Właśnie z tego imienia wyprowadzono imię Jehoszua.

Imię Jozuego w najstarszej pisowni hebrajskiej, jaka dotrwał do dnia dzisiejszego, to niestety wersja przekazana nam przez sektę masoretów i wyglądała tak:

niedziela, 19 października 2014

Księga Rodzaju i imię Zbawiciela

Zakupiłem Hebrajsko-polski Stary Testament, Księga Rodzaju, wydanie interlinearne z kodami gramatycznymi, transkrypcją oraz indeksem rdzeni w przekładzie Anny Kuśmirek. Coś niesamowitego! Już długi tytuł wskazuje na bogactwo tego przekładu i wysoką wartość merytoryczną. Jest to przekład Księgi Rodzaju w wersji hebrajskiej z polskim tłumaczeniem dosłownym. Można porównać każde słowo i jego tłumaczenie na język polski. Daje to możliwość badania tekstów źródłowych. Polecam do tego słowniki internetowe lub Podręczny Słownik Hebrajsko-polski Starego Testamentu za 33 zł. Księga Rodzaju też jest bardzo tania, bo kosztuje zaledwie 35 zł.

Kody gramatyczne mniej mnie interesują tak samo jak indeks rdzeni, ale już transkrypcja fonetyczna jest rewelacyjna dzięki niej nie tylko można uczyć się języka hebrajskiego metoda progresji dodatniej, ale można też poznać wymowę pewnych słów i liter. Ponieważ w służbie Pomazańcowi Bożemu ważną rolę odgrywa deklaracja wiary, która brzmi „Jeszu jest Panem”, więc interesuje nas jak wymawia się słynną literę Ajin, która występuje w hebrajskich tekstach Starego Testamentu, w imieniu Jeszu.

Żydzi tradycyjnie przez całe 2000 lat wymawiali imię Mesjasza Jeszu bez litery „A” na końcu. Co bardziej nienawistni fanatycy żydowscy na widok tego imienia w tekście nie wymawiali go tylko recytowali zaklęcie, którego sens jest taki: „Niech jego imię pójdzie w zapomnienie”. Nie ma w tym żadnego obraźliwego wulgaryzmu tylko zwykłe negatywne pragnienie by o naszym Panu zapomniano. I co ciekawe wszędzie tam gdzie żydzi mieli swoje społeczności i wpływy na chrześcijan to imię zostało faktycznie zapomniane, przez zastąpienie go zupełnie innym i tak w Polsce jest Jezus, ale we Francji Żezus, w Anglii Dźizas, w Rosji Isus, w Hiszpani Chesus, itd.

niedziela, 23 marca 2014

Panem jest Jeszu


Kilka spraw wyjaśniających w kwestii imienia Syna Bożego Jeszu. Spotykam się z waszą aktywnością na forach i wówczas na pytanie, w co wierzysz odpowiadacie czasem, że w Syna Bożego Yesu. Napisanie imienia tego w tej formie na polskojęzycznych forach jest pomyłką. Cieszy mnie fakt, że sprawdzacie czy to, co piszę jest prawdą, ale starajcie się to robić z większą wnikliwością. Pisanie Polakom, że Pomazaniec ma na imię Yesu jest pomyłką wynikająca z tego, że gdy szukacie potwierdzenia tego imienia to przeważnie natrafiacie na angielskojęzyczne artykuły, w których taka forma istnieje. Naprawdę nie wiecie, dlaczego Anglicy piszą „Y” zamiast „J”? Przecież ich „Y” jest tym samym, co nasze „J”. Jeśli więc chcecie pomóc anglikowi poznać wymowę imienia Jeszu to oczywiście napiszecie Y zamiast J. Jeśli Polakowi chcecie pomóc to powinniście pisać J dlatego na forach polskojęzycznych powinniście pisać przez J. Stosując Y niczego nie wyjaśniacie a wręcz przeciwnie sprawiacie, że sprawa prawidłowego imienia gmatwa się jeszcze bardziej.

Druga sprawa to głoska „SZ”. Zauważyłem, że macie z nią problem i wstydzicie się jej. Prawidłowe imię Pana to Jeszu, ale są języki, w których nie wymawia się SZ tylko S i nie ma w tym nic złego. Wbrew temu, co mi zarzucają oszczercy wcale nie twierdzę, że imię to należy wymawiać perfekcyjnie. Należy wymawiać je w miarę naszych możliwości prawidłowo, ale drobne odstępstwa wynikające z naszych ograniczeń są dopuszczalne. W przypadku głoski SZ dopuszczalne jest także S a nawet Ś lub coś podobnego. Wszystko to są odcienie tej samej głoski. Są języki tak bogato rozwinięte jak nasz polski gdzie rozróżniamy „SZ” od „S” i od „Ś”, ale są języki, w których występuje tylko jeden sposób na odczytanie tych głosek. Podam przykład ze świata kolorów. Są ludzie, którzy widząc śnieg twierdzą, że jest biały a zapytani, jaki odcień bieli widzą odpowiadają „biały to biały”. Nie widzą żadnych odcieni a Eskimosi podobno rozróżniają ich kilkanaście. Tak samo głoska SZ to tylko jeden z odcieni i nie ma nic złego w tym by mówić Jesu.

niedziela, 17 kwietnia 2011

"Nie ma pod niebem żadnego innego imienia"

Nie istnieje coś takiego jak tłumaczenie imion w przypadku Boga i jego Syna.


W Biblii nie ma nic, co by, choć sugerowało, że można tworzyć nowe odmiany imienia Boga i Syna w innych językach.  Jeśli ktoś to robi to bierze odpowiedzialność na siebie za takie zachowanie. Pamiętać należy, że nowe odmiany imion mogą być na rękę szatanowi, który zwyczajnie może podstawić swoje imię (swoje w sensie ma do niego prawo, bo je wymyślił). Trzymanie się innych sposobów wymawiania imion Boga i Syna niż są w Biblii jest ryzykowne gdyż mogą prowadzić do oddawania czci złemu.

W zależności od języka są różne sposoby pisania wynika to z różnic w alfabecie danego języka, ale nie ma różnic w wymowie.

Yeshu – angielski
Jeszu – polski
Iesou - grecki

Gdyby było coś...

piątek, 7 stycznia 2011

"Jeszu Pomazaniec jest Panem"

Na świecie są różne imiona określające Syna Bożego.
Do najpopularniejszych można zaliczyć:
- Jezus
- Dźizas
- Chesus
- Żezus
- Jisus
- Jeszua

Prawie nikt, w naszej części świata, nie wzywa Pana używając prawidłowego imienia Jeszu. W Afryce i Azji takich ludzi są miliony ale nie u nas. Możemy się domyślać, że takie osoby istnieją w krajach zachodnich, że są rozproszone i że Duch Święty ma nad nimi opiekę. Wielka moc Ducha objawia się w tym, że potrafi działać bezpośrednio na wszystkich wiernych naśladowców Jeszu na świecie. Właśnie niezwykłość tej mocy sprawia, że Bóg nie potrzebuje organizacji nadzorowanych przez ludzi.

Organizacje religijne są potrzebne sługom szatana gdyż on wspólnie ze swymi demonami nie jest wstanie tak jak Duch Święty działać bezpośrednio na wszystkich ludzi na ziemi. Musi, więc tworzyć ludzkie organizacje, w których wystarczy, że będzie działał na tych, co są na samej górze a oni już sami jego wolę i sztuczki zwodzenia rozniosą w dół. Nic, więc dziwnego, że piramida jest symbolem różnych tajnych sekt masońskich.

Te organizacje są jak pułapki, do których wpadają szczerzy poszukiwacze drogi do życia, o której Jeszu mówił, że niewielu zdoła ją znaleźć.

Mateusza 7:14 "Jakże ciasna jest brama i wąska droga, która prowadzi do życia, a mało jest takich, którzy ją znajdują."

Ludzie mają nadzieję, że mało to pewnie kilkanaście milionów, ale czy na pewno? Mało to mało i nic więcej. Tych, którzy znajdują drogę do życia jest tak mało, że nasz Pan wyraził nawet obawę:

Łukasza 18:8 "Czy jednak Syn Człowieczy znajdzie wiarę na ziemi, gdy przyjdzie?"

Jaki z tym ma związek prawidłowe imię naszego Pana? Prawdopodobnie najważniejszy gdyż Pomazaniec zapewnił:

Mateusza 10:22 "Będziecie w nienawiści u wszystkich z powodu mego imienia. Lecz kto wytrwa do końca, ten będzie zbawiony."

Nie powiedział z powodu imion, nie powiedział z powodu Dobrej Nowiny, lecz konkretnie wskazał, że powodem będzie jego imię. Ten wątek przewija się przez cały Nowy Testament. Prawdziwość tego proroctwa doświadczyli Apostołowie.

Dzieje 4:17,18 "Aby jednak nie rozpowszechniało się to wśród ludu, zabrońmy im surowo przemawiać do kogokolwiek w to imię. Przywołali ich potem i zakazali im w ogóle przemawiać, i nauczać w imię Jeszu."

Apostołowie nie posłuchali zakazu i nie poszli na kompromis np. zmieniając nieco brzmienie tego imienia. Mogliby uznać ze i tak wiadomo, o kogo chodzi, ale im oczywiście cos takiego nawet na myśl nie przyszło. Z powodu nieusłuchania zakazu znowu trafili pod sąd.

Dzieje 5:28 Zakazaliśmy wam surowo, abyście nie nauczali w to imię, a oto napełniliście Jerozolimę waszą nauką i chcecie ściągnąć na nas krew tego Człowieka?

Dzieje 5:40,41 A przywoławszy apostołów kazali ich ubiczować i zabronili im przemawiać w imię Jeszu, a potem zwolnili. A oni odchodzili sprzed Sanhedrynu i cieszyli się, że stali się godni cierpieć dla tego imienia.

A ty jesteś gotowy cierpieć dla imienia Jeszu czy może poddajesz się i rezygnujesz z tego imienia idąc na ustępstwo tym, co z nim walczą? Bardzo ważne byś sobie na to pytanie odpowiedział lub odpowiedziała szczerze.

Fałszywi nauczyciele przekonują nie ważne jest, jakie imię wzywasz bylebyś miał na myśli Pana. Takie nauki nie mają potwierdzenia w Słowie Bożym. W Biblii są inne słowa:

Rzymian 10:9,13 Jeżeli więc ustami swoimi wyznasz, że Jeszu jest Panem, i w sercu swoim uwierzysz, że Bóg Go wskrzesił z martwych - osiągniesz zbawienie (…) Albowiem każdy, kto wezwie imienia Pańskiego, będzie zbawiony.

Czy potrafisz wyobrazić sobie jak wielkie będzie rozczarowanie tych, co dali posłuch fałszywym nauczycielom i nie wzywali prawdziwego imienia tylko jakieś inne?

Będzie dokładnie tak jak przewidział Jeszu:
Mateusza 7:21 Nie każdy, który Mi mówi: Panie, Panie!, wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz ten, kto spełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie.

A wolą Boga jest by imię jego Syna było wywyższone:
Filipian 2:9-11 Dlatego też Bóg Go nad wszystko wywyższył i darował Mu imię ponad wszelkie imię, aby na imię Jeszu zgięło się każde kolano istot niebieskich i ziemskich i podziemnych.  I aby wszelki język wyznał, że Jeszu Pomazaniec jest PANEM - ku chwale Boga Ojca.

Nikt, kto lekceważy prawdziwe imię Syna Bożego nie może liczyć na zbawienie. Z tego powodu robie dokładnie to, co Apostoł Paweł opisał w liście do Tesaloniczan:

2 Tesaloniczan 1:11,12 Dlatego modlimy się zawsze za was, aby Bóg nasz uczynił was godnymi swego wezwania, aby z mocą udoskonalił w was wszelkie pragnienie dobra oraz czyn wiary. Aby w was zostało uwielbione imię Pana naszego Jeszu Pomazańca - a wy w Nim - za łaską Boga naszego i Pana Jeszu Pomazańca.
_______________________
krzysztof sługa pomazańcowy - napisz do mnie
Zapraszam na stronę Świadkowie Jehowy poznają prawdę.

czwartek, 6 stycznia 2011

"Nie zaparłeś się mego imienia"

Duński pastor Kai-Hansen Kjær poświecił sporo czasu badaniu imienia naszego Pana. Mieszkał w Jeruzalem i zauważył ze większość żydów oddaje to imię, jako Yeshu, co za pomocą polskich liter należy oddać, jako Jeszu. Zauważył, że zwykli ortodoksyjni żydzi używają nazwy Jeszu, podczas gdy formy Jeszua używają żydzi mesjanistyczni, czyli tacy co są żydami ale wierzą że Nasz Pan jest prawdziwym Mesjaszem.

Oczywiście, kiedy żydzi ortodoksyjni mówią o Jeszu to robią to ze wzgardą, co prowadzi do absurdalnych sytuacji. Kiedy żydzi zarzucają, że mesjanistyczni żydzi wierzą w syna "dziwki" o imieniu Jeszu to oni zaprzeczają i twierdzą, że nie wierzą w Jeszu tylko Jeszua (nie w Yeshu tylko Yeshua). Pragną odciąć się od rozpowszechnianych o Jeszu wyjątkowo obraźliwych opowieści.

Absurd polega na tym, że i jedni i drudzy mają na myśli tą samą osobę tylko używają innego imienia. Zamiast więc stawić opór oszczerstwom i bronić dobrego imienia Jeszu wolą udawać, że chodzi o kogoś innego. To tak jakby idąc wąska uliczką ktoś nas opluwał z okien a my uparcie byśmy twierdzili, że deszcz pada z nieba.

Wspomniany wcześniej duński pastor napisał:
When it comes to school books, the answer depends on whether one settles for Pinchas Lapide's article "Jesus in Israeli School Books" (in Journal of Ecumenical Studies, 1973, pp. 515-531), or whether one examines the school books oneself. Lapide says (pp. 516-517):
Seven books call the Nazarene "Jeshu", which is both historically and philologically correct and also corresponds to the contemporary usage in Israel for the name Jesus. The effect is to "associate" Jesus with, and place him on the edge of, Judaism. Only three books call him "Jeshua", which not only corresponds to the then current biblical name of "Josua", but also is as good as identical with "Jehoshua", a popular name in Israel today.
A first-hand examination of the material does not give the result 7-3, which Lapide maintains, but rather 10-0—for Yeshu. The form of Yeshua is mentioned in five books, but in none of them is it used generally, which Yeshu is. It is not clear what Lapide means when he says that it is "both historically and philologically correct". In practice the formYeshu dominates the school books, even if it is mentioned that there is another form,Yeshua.
Yeshu is not written with abbreviation signs: it is not regarded as a "Roshei Tevot" word, where the three consonants are meant to form the formula: Yimmach Shemo Wezikro, i.e.: May his name and memory be blotted out—a curse known from, for example, the so-called Toledoth Yeshu literature. This spelling (with abbreviation signs) is still found in some Ultra-Orthodox newspaper, but not in all Orthodox papers. Generally speaking the curse is not known in Israel and does not appear in school books. The form Yeshu is not in itself negative. 

Pastor powołuje się na naukowe źródło, z którego wynika, że historycznie i *filologicznie prawidłową formą jest Jeszu. Wybaczcie, że nie okażę zdziwienia, ale dla mnie to jest oczywiste gdyż sam to sprawdziłem. Inaczej twierdzić mogą tylko ludzie zaślepieni.

Dalej pastor udowadnia, że z jego obserwacji wynika, iż wszystkie podręczniki szkolne w Izraelu używają formy Jeszu (Yeshu) i przeciętny Żyd nie kojarzy tego słowa z przekleństwem. Trzeba, bowiem pamiętać, że wrogowie prawdziwego imienia Jeszu, gdy już nie mają innych argumentów to przeważnie wyciągają ten, że to imię jest przekleństwem, więc nie może być imieniem Pomazańca Bożego.

Galatów 3:13 Z tego przekleństwa Prawa Pomazaniec nas wykupił - stawszy się za nas przekleństwem, bo napisane jest: Przeklęty każdy, którego powieszono na drzewie

Nasz Pan wiedział, że umrze jak człowiek przeklęty a mimo to stawił się na tą hańbę. Dla nas jego naśladowców jest, więc czymś oczywistym obrażanie a nawet prześladowanie.

1 Koryntian 1: 23 my głosimy Pomazańca ukrzyżowanego, który jest zgorszeniem dla Żydów, a głupstwem dla pogan,

O apostole Pawle powiedziano:
Dzieje 9 :16 I pokażę mu, jak wiele będzie musiał wycierpieć dla mego imienia

A on sam po latach powiedział:
Dzieje 21:13 Wtedy Paweł odpowiedział: Co robicie? Dlaczego płaczecie i rozdzieracie mi serce? Ja przecież gotów jestem nie tylko na więzienie, ale i na śmierć w Jerozolimie dla imienia Pana Jeszu.

Imię Naszego Pana jest nierozerwalnie związane z Dobrą Nowiną głoszoną przez pierwszych naśladowców Syna Bożego. To imię i wielki do niego szacunek przewija się przez wszystkie księgi Pism Greckich Nowego Przymierza (Nowy Testament). W ostatniej księdze (Apokalipsa/Objawienie) znajdujemy pochwały skierowane do pewnych zborów. Proszę zwróćcie uwagę, za co między innymi są te zbory chwalone.

Efez
Apokalipsa 2:2 Znam twoje czyny: trud i twoją wytrwałość, i to że złych nie możesz znieść, i że próbie poddałeś tych, którzy zwą samych siebie apostołami, a nimi nie są, i żeś ich znalazł kłamcami. (3) Ty masz wytrwałość: i zniosłeś cierpienie dla imienia mego - niezmordowany.
Pergam
Apokalipsa 2:13 Wiem, gdzie mieszkasz: tam, gdzie jest tron szatana, a trzymasz się mego imienia i wiary mojej się nie zaparłeś, nawet we dni Antypasa, wiernego świadka mojego, który został zabity u was, tam gdzie mieszka szatan.
Filadelfia
Apokalipsa 3:8 Znam twoje czyny. Oto postawiłem jako dar przed tobą drzwi otwarte, których nikt nie może zamknąć, bo ty chociaż moc masz znikomą, zachowałeś moje słowo i nie zaparłeś się mego imienia.

Weźmy sobie do serca słowa - bo ty, chociaż moc masz znikomą, zachowałeś moje słowo i nie zaparłeś się mego imienia – i głośmy wszystkim, że nasz Pan ma na imię Jeszu

___________
*Filologia – jedna z nauk humanistycznych, badająca język i literaturę kręgu cywilizacyjnego bądź narodu. (źródło Wikipedia)

krzysztof król - napisz do mnie
Zapraszam na stronę Świadkowie Jehowy poznają prawdę.



Polecam filmik o mesjanistycznych żydach na potwierdzenie tekstu.



sobota, 18 grudnia 2010

Jezus, Jeszua czy Jeszu? - cz. 3

W rozmowie na temat prawdziwego imienia naszego Pana często spotykam nie tyle argumenty co życzenia. Zdarza się również, że sporo osób podchodzi emocjonalnie. Dzisiejsi chrześcijanie podobnie jak kiedyś Żydzi mają pewien wizerunek Mesjasza i źle reagują, gdy ktoś im ten obraz burzy.

Kiedy ktoś na argumenty biblijne odpowiada „Ale mi się wydaje że…” albo „Nie widzę różnicy między jednym a drugim imieniem” to trudno dalej prowadzić biblijne rozważania. Taka rozmowa zaczyna przypominać koncert życzeń. „Mi się wydaj” lub „Ja bym chciał by tak było” zastępuje prawdę objawioną w Pismach Świętych.

Tymczasem nawet Maria z Józefem nie mieli możliwości samodzielnie wybrać imię naszego Pana, lecz Anioł Gabriel im powiedział jak mają nazwać Syna Bożego. Anioł przekazał to imię od samego Boga gdyż dziecko to miało być własnością Jahwe a nie ziemskich ludzi. Dawniej imię nadawał właściciel. Każde dziecko było własnością rodziców, ale nie Pomazaniec Jeszu on należał do swojego Ojca Niebiańskiego.

Ludzie, którzy dziś uważają, że mogą po swojemu nazywać Syna Bożego okazują brak szacunku dla Boga, który nadal jest właścicielem swego Syna jak też jest właścicielem jego imienia.

Inny argument, na który powołują się zwolennicy imienia Jezus to rzekome prawo do tłumaczenia imion lub dokładniej do tego, że w każdym języku można inaczej nazywać naszego Pana. Takie twierdzenie zaprzecza słowom Rzymian 10:12 Nie ma już różnicy między Żydem a Grekiem. Jeden jest bowiem Pan wszystkich. On to rozdziela swe bogactwa wszystkim, którzy Go wzywają.

Niestety takie osoby robią różnicę między Żydem a Grekiem gdyż uważają, że każdy może wzywać inne imię. Nie widzą oni potrzeby wzywania tego samego imienia. Dostrzegam w tym przypadku podobieństwo do pogan, którzy nadawali różne imiona swoim Bogom w zależności od narodowości. Grecy i Rzymianie nazywali swoich bogów różnymi imionami, choć mieli na myśli tą samą osobę. Ja jednak nie znajduje niczego w Słowie Bożym, co pozwoliłoby ten zwyczaj przenieść dla naśladowców naszego Zbawcy.

Przeciwnie, w Słowie Bożym można znaleźć wypowiedzi, z których wynika, że Bóg przykłada znaczenie do dokładnego wypowiadania imion.

Rodzaju 17: (5) Nie będziesz, więc odtąd nazywał się Abram, lecz imię twoje będzie Abraham, bo uczynię ciebie ojcem mnóstwa narodów.

Niby nie wielka różnica w tych imionach a jednak dla naszego Boga miała duże znaczenie. 

Podobnie o żonie Abrahama czytamy: (15) I mówił Bóg do Abrahama: żony twej nie będziesz nazywał imieniem Saraj, lecz imię jej będzie Sara.


Drobna zmiana litery zmieniała znaczenie imienia i sposób postrzegania osoby noszącej to imię. Żona Abrahama już nie nazywała się „kłótliwa” tylko „księżniczka”.

Saraj – Kłótliwa
Sara - Księżniczka

Podobnie jest z imieniem Boga.

Ja(h)we – Jestem Stwórcą (od czasownika hawah)
Jehowa – Jestem Burzycielem (od czasownika hovah)

Jaki jest cel zmiany imienia Jeszu na Jezus?
Mogę się tylko domyślać, wiem jednak, że z relacji biblijnej wynika, iż:

1. Imię nadaje lub zmienia właściciel (Bóg słudze, król poddanemu, rodzice dzieciom, pan niewolnikowi). Ktokolwiek wymyślił imię Jezus uczynił się jego Panem i właścicielem a ponieważ początki tego imienia wywodzą się od odstępczego pomieszania chrześcijaństwa z pogaństwem możemy się domyślać, że stoi za tym zły.

2. Drobna zmiana prowadzi do dużej zmiany (Kłótliwa na Księżniczka, Stwórca na Burzyciel). Forma Jehowa była rozpowszechniona i nadal jest używana w sektach masońskich, o których wiadomo, że czczą złego.


Jeszu - Jestem Zbawcą (niektórzy twierdzą, że „Jah Zbawia”, ale Jah znaczy „Jestem”)
Jezus – (prawdopodobnie) Jestem Zeus lub Jestem Zeusa, czyli Należę do Zeusa. Litera „z” nie pojawia się w hebrajskich i greckich manuskryptach i prawdopodobnie jest wstawiona w to imię na zasadzie wypalonego piętna niewolnika. To by tłumaczyło, dlaczego nawet, gdy pisze się w jakimś języku Jesus to i tak wymawia się w modlitwie Jezus (tak jest w Niemczech), liczy się, bowiem nie to jak piszemy, ale jak wymawiamy nasze modlitwy.

Proszę zwrócić uwagę, że w języku angielskim wymowa Dźizas zmienia prawie wszystko, ale „z” w środku słyszymy wyraźnie. Tak jakby to „z” było najważniejszym elementem imienia. Wygląda na to, że można nazywać swojego Pana dowolnie pod warunkiem, że wypowie się „z” czyli jakiekolwiek imię użyjemy musimy podkreślić, że osoba w której pokładamy nadzieję należy do ZEUSA.

Oczywiście chrześcijanie robią to zupełnie nieświadomie nie zmienia to jednak faktu, że czczą kogoś innego. Syn Boży dostał imię, w którym nie było litery „z” poświadczają to hebrajskie (Stary Testament) i greckie (Nowy Testament) manuskrypty. Poświadczają o tym sami Apostołowie w swoich ewangeliach i listach.

krzysztof król - napisz do mnie
Zapraszam na stronę dla Świadkowie Jehowy poznają prawdę.


Jezus, Jeszua czy Jeszu? - cz. 1
Jezus, Jeszua czy Jeszu? - cz. 2

wtorek, 14 grudnia 2010

Jezus, Jeszua czy Jeszu? - cz. 2

...ciąg dalszy tematu - Jezus, Jeszua czy Jeszu? - cz. 1


Kiedy się zorientowałem, że uczeni w piśmie podają inne imię niż znajdujemy w manuskryptach greckich postanowiłem dać wiarę sprawozdaniu Apostołów. Przecież oni lepiej wiedzą jak wołano na Pana. Jakie imię znali Chrześcijanie, którzy nigdy nie byli Żydami? Przeanalizowałem wszystkie litery i wyszło mi Jeszu.

W Mateusza 1:1 znajdujemy imię w takiej postaci 
ιησου 

To imię naszego Pan zapisane greckimi literami:
Ι i
η - e
σ - s
ου - u

Możecie samodzielnie to sprawdzić. Zobaczcie na Wikipedię, na alfabet grecki i jego odpowiedniki polskie. Pierwsza litera to „J” druga jest kontrowersyjna dziś czyta się ją, jako „i” ale naukowcy twierdzą, że kiedyś czytało się, jako „e”. Trzecia litera to „s” ponieważ grecy nie posiadali litery, która by dokładnie zastąpiła hebrajskie „sz” więc zastosowano bardzo podobne „s”. Dwie ostatnie litery w greckim imieniu Pana to tak naprawdę tylko jedna głoska „u”. Jest to tak zwany dyftong. 

Jeśli zbierzesz wszystkie litery to wyjdzie Jesu (czyt. Jeszu).

Jeszu więc okazuje się połączeniem tego, co wiemy o hebrajskiej wersji imienia z tym, co znajdujemy w pismach greckich. 

krzysztof król - napisz do mnie
Zapraszam na stronę  SuperFakty.info

Jezus, Jeszua czy Jeszu? - cz. 1

Jezus, Jeszua czy Jeszu? - cz. 3

poniedziałek, 13 grudnia 2010

Jezus, Jeszua czy Jeszu? - cz. 1

UWAGA: Najnowsze informacje na temat imienia Jeszu w artykule "Prawdziwe imię Zbawiciela"
______________________________________

Bywam krytykowany za to, że używam wyjątkowej formy imienia naszego Pana - Jeszu. Dlatego krótko wyjaśnię skąd mi się to wzięło.

Od początku przykładałem bardzo duże znaczenie do prawidłowego sposobu wymawiania imienia Ojca i Syna. Dlaczego do ich imion a inne imiona wymawiam tak jak inni? Z uwagi na to, że tylko do tych osób mogę mówić, czyli zwracać się do nich bezpośrednio. Wiem, że mnie słyszą i są wstanie mnie wysłuchać. Nasz Pan będąc na ziemi zapewnił nas o tym.

Jana 14:14 O cokolwiek prosić mnie będziecie w imię moje, Ja to spełnię.

Z tego powodu wydaje mi się bardzo ważne by swoje modlitwy adresować prawidłowo.

Mało, kto wie, że prawo naturalne, któremu podlegali słudzy Boży zakładało, że ten, który nadaje komuś imię przejmuje nad nim władzę. Jak kogoś to interesuje to za pomocą Biblii mogę to udowodnić. Z tego powodu uznałem, że zamieszanie, jakie panuje wokół imion Ojca i syna wynika z tego, że ktoś mógł te imiona specjalnie zniekształcić by zmieniły znaczenie lub by ktoś inny miał do nich prawo.

Przypominam tym, co nie wiedzą, że większość chrześcijan mówi na naszego Pana Dżizas. Są absolutnie przekonani, że to prawidłowa forma i co wy na to? Polacy mówią Jezus i również są przekonani, że ich forma jest prawidłowa.

Mesjanistyczni żydzi lansują imię Jehszua lub Jeszua. Chcąc możliwie jak najbardziej przybliżyć się do hebrajskiej wersji tego imienia uznali, że prawidłową wymowę podadzą znawcy języka hebrajskiego. Problem jednak polega na tym, że nikt do końca nie jest pewien jak należy czytać ostatnią literę (ajin) w tym imieniu. Niektórzy Żydzi uważają, że nie wymawia jej się podobnie jak nie wymawia się „h”, dlatego sporo osób podaje imię Jeszua a nie Jehszua. Pisanie „h” sprawia, że mniej poinformowani czciciele Chrystusa (Pomazańca) wymawiając tą literę nieświadomie zniekształcają Imię Syna Bożego.

Podobny problem pojawia się z ostatnią literą „ajin”, co, do której są bardzo różne nawzajem wykluczające się opinie. Uczeni w piśmie hebrajskim postanowili rozwiązać ten problem narzucając tylko jeden sposób interpretacji tej litery. Ogłoszono, że należy ją czytać jak „a”. Pojawił się problem – a co jeśli to zła interpretacja? Dla naukowców nie ma to znaczenia gdyż w przeważającej większości nie są naśladowcami naszego Mistrza. Dlaczego więc nie zostawili tego problemu otwartym? Ponieważ była polityczna wola by dzisiejsi Żydzi wrócili do języka hebrajskiego. Trzeba było, więc ujednolicić jego zasady.

Niestety mesjanistyczni żydzi postanowili prawie na siłę propagować tą interpretację, jako jedyną słuszną. Postawili w ten sposób wyżej postanowienia ludzi niż prawdę ze Słowa Boże. Dlaczego tak twierdzę? Ponieważ w greckich manuskryptach Apostołowie zapisali imię naszego Pana za pomocą greckich liter i nie ma tam na końcu litery „a”.

Błąd mesjanistycznych żydów to tylko 1 litera źle odczytana. Zamiast Jeszua powinno czytać się Jeszu. Angielska forma Dźizas i Polska Jezus nie pojawia się w żadnych starożytnych manuskryptach.

krzysztof król - napisz do mnie
Zapraszam na stronę dla Świadkowie Jehowy poznają prawdę.

Jezus, Jeszua czy Jeszu? - cz. 2