Prawdziwa historia narodu wybranego. Elohim cz. 4

Przyznajcie JHWH, synowie Boży, przyznajcie JHWH chwałę i moc!

Psalm 29:1 

Bóg osobiście powołał do życia tylko Pierworodnego Syna. Później za jego pośrednictwem powoływał do życia kolejne byty niebiańskie, by wspólnie z nimi powołać do życia mieszkańców Ziemi. 

On jest obrazem Boga niewidzialnego, pierworodnym wszelkiego stworzenia, bo w Nim zostało wszystko stworzone: i to, co w niebiosach, i to, co na ziemi, byty widzialne i niewidzialne, czy Trony, czy Panowania, czy Zwierzchności, czy Władze. Wszystko przez Niego i dla Niego zostało stworzone. On jest przed wszystkim i wszystko w Nim ma istnienie. 

Kolosan 1:15-17

O bytach niewidzialnych najczęściej mówimy, że są aniołami, a to tymczasem tylko ta część bytów, którą Bóg posyła do nas na Ziemię. Inne byty mogą być znacznie potężniejsze, ale niewiele o nich wiemy. Z Pism Świętych wyławiamy jedynie takie określenia jak Aniołowie, Cherubini (Rodzaju 3:24; Izajasza 37:16; Ezechiela 10:3 ), Serafini (Izajasza 6:2), Trony (Kolosan 1:15), Moce (Efezjan 1:21; 1 Koryntian 15:24), Panowania (Kolosan 1:15; Efezjan 1:21), Zwierzchności (Kolosan 1:15; 2:15; Efezjan 1:21; 1 Koryntian 15:24), Władze (Kolosan 1:15; 2:15; Efezjan 1:21; 1 Koryntian 15:24) cztery postacie zwierzęce (Objawienie 4:6) dwudziestu czterech starców (Objawienie 4:4), Archanioł (Judy 1:9) Książęta (Daniela 10:13,20,21; 12:1). 

W Piśmie świętym pojawiają się też sformułowania Synowie Boga. Teoretycznie wszyscy są dziećmi Boga, ponieważ wszyscy zawdzięczamy mu istnienie, ale określenie Synowie Boga jest w Pismach wyraźnie wyodrębnione dla jakiejś wyjątkowej grupy bytów niebiańskich. Tak jak Chrystus był Pierworodnym i Jednorodzonym tak też inni Synowie zdają się być wyjątkowi. O Posłach (aniołach) Biblia informuje, że są ich niezliczone ilości (Objawienie 5:11; 9:16), a tymczasem podział na narody miał się odbyć według liczby Synów Bożych (Prawa 32:8,9). Ilość narodów jest ograniczona, dlatego werset ten sugeruje, że liczba Synów Boga także jest mniejsza niż ogólnie wszystkich Posłów (aniołów). 

Kto ma prawo nadawać lub zmieniać imiona?

Nadawanie imion w sposób naturalny należało do właściciela lub opiekuna. W pierwszej kolejności imiona nadawały matki swoim dzieciom. W Pismach Świętych często czytamy o matce, że dała imię dziecku. Było tak, od samego początku, jeszcze zanim powstał Izrael i zwyczaj ten rozszedł się na wszystkie ludy.

"Adam raz jeszcze zbliżył się do swej żony i ta urodziła mu syna, któremu dała imię Set, gdyż - jak mówiła - dał mi Bóg innego potomka w zamian za Abla, którego zabił Kain." Rodzaju 4:25 

Widzimy, że imię miało określone znaczenie i nadawała je matka. Był to zwyczaj powszechny wynikał z prawa naturalnego. Podobnie działo się w przypadku adopcji.

"Gdy chłopiec podrósł, zaprowadziła go do córki faraona, i był dla niej jak syn. Dała mu imię Mojżesz, mówiąc: Bo wydobyłam go z wody." Wyjścia 2:10 

W sposób naturalny matki nadawały imiona dzieciom gdyż w pierwszej kolejności do nich dziecko należało. Jednak ona sama podlegała mężowi, dlatego on mógł zmienić to imię. Taki przypadek znajdujemy księdze Rodzaju.

"A gdy uchodziła z niej dusza, bo umierała, nazwała go: Ben-Oni, lecz ojciec nazwał go Beniamin." Rodzaju 35:18

Ojciec mógł to zrobić, ponieważ miał władzę zarówno nad dzieckiem jak też nad jego matką. W tym przypadku zrobił to prawdopodobnie by imię chłopca nie kojarzyło się ze śmiercią matki. Benoni znaczyło „syn boleści” a Beniamin znaczyło coś bardziej pozytywnego, „syn prawicy”. Było to imię życzeniowe, czyli wyrażało życzenie by dziecko miało pozytywnego ducha (usposobienie). 

Demokracja szatana.

Jest tylko jeden właściwy sposób przekazywania władzy, przenoszenia jej na kogoś innego. Polega na tym, że ktoś mający władzę przekazuje ją komuś, kto jej nie ma. Może to zrobić tylko ktoś stojący wyżej komuś podległemu, czyli stojącemu niżej. 

"Jeszu mu odpowiedział: ‘Nie miałbyś nade mną żadnej władzy, gdyby ci jej nie dano z góry. Dlatego też człowiek, który mnie tobie wydał, ma większy grzech’." Jana 19:11

Nie może ktoś stojący niżej przekazać władzy komuś stojącemu wyżej. Żeby coś komuś dać trzeba to najpierw posiadać. A jeśli już posiadasz władzę to zastanów się dobrze zanim ją komuś przekażesz (Syracha 33:2024).

Tak samo dzieje się z twórcą i jego dziełem. W zdrowym społeczeństwie istnieje naturalna hierarchia wynikająca z tego, że ktoś daje życie komuś i z tego powodu ma nad nim władzę. Życie komuś może dać tylko ktoś, kto posiada życie i zdolność do jego przekazania. Ta sama zasada dotyczy przedmiotów martwych. Jeśli posiadasz kawałek kija i potrafisz wystrugać z niego fujarkę to właśnie wyprodukowałeś coś, czego wcześniej nie było i masz prawo decydować, co z tym produktem zrobisz. Możesz go komuś dać zgodnie z zasadą daje ten, co ma, lub możesz to komuś sprzedać, czyli zamienić za coś innego. Prawo do posiadania i dysponowania czymś lub kimś, kto istnieje dzięki nam jest naturalne i dobre. 

„Czyż garncarz nie ma mocy nad gliną i nie może z tej samej zaprawy zrobić jednego naczynia ozdobnego, drugiego zaś na użytek niezaszczytny?” Rzymian 9:21 

"...nikt nie wyrwie ich z mojej ręki."

Otchłań cz. 1

"Wierzysz, że jest jeden Bóg? Słusznie czynisz - lecz także i złe duchy wierzą i drżą."

Jakuba 2:19 

Czego boją się demony?

Za chwilę przekonasz się, że niektóre demony już przebywają w więzieniu a inne bardzo boją się tam trafić. Jednak nie więzienie jest ich największym zmartwieniem... gorsze jest to, co ich czeka po ogłoszeniu wyroku. Na razie czekają na sąd.

1 Piotra 3: (19,20) "W nim poszedł ogłosić nawet duchom zamkniętym w więzieniu, niegdyś nieposłusznym, gdy za dni Noego cierpliwość Boża oczekiwała, a budowana była arka, w której niewielu, to jest osiem dusz, zostało uratowanych przez wodę."

2 Piotra 2:4 "Jeżeli bowiem Bóg aniołom, którzy zgrzeszyli, nie odpuścił, ale wydał ich do ciemnych lochów Tartaru, aby byli zachowani na sąd"

Podobną wypowiedź znajdujemy w liście Judy.

Judy 1:6 "i aniołów, tych, którzy nie zachowali swojej godności, ale opuścili własne mieszkanie, spętanych wiekuistymi więzami zatrzymał w ciemnościach na sąd wielkiego dnia"

Wszystko wskazuje na to, że te więzienie nazwane też ciemnościami lub Tartarem, w których uwięzione są niektóre złe duchy (demony) to jest znane też z określenia otchłań lub czeluść bez dna. W Pismach greckich Nowego Przymierza spotykamy słowo abysson (ἄβυσσον). Z takim określeniem spotykamy się, gdy Jeszu Pomazaniec spotkał demony, które siebie nazwały Legionem...

"Zmieszają się z potomstwem ludzkim"

Jak już pisałem w temacie Zbuntowani Synowie Boga nieposłuszni aniołowie po potopie podjęli próbę ponownego przejęcia władzy nad wszystkimi ludźmi. Tak samo jak przed zalaniem ziemi wodą postanowili spłodzić swoich synów by oni rządzili na ziemi. Bóg jednak poczynił pewne zmiany, które sprawiły, że ich ziemscy synowie żyli znacznie krócej niż poprzednio.

Bóg nie pozwolił do zjednoczenia wszystkich ludzi pod panowaniem jednego władcy, lecz mieszając im języki przyczynił się do powstania narodów, klanów czy w końcu państw. Rywalizacja miała być tym, co zapewniało ludziom wolność. Gdy na jednym obszarze władca był złym tyranem to jego mieszkańcy mogli przenieść się w inne miejsce. To sprawiło, że władcy musieli być dla swoich poddanych łagodni.

Bóg też sprawił, że ludzie nauczyli się walczyć i poczuli pragnienie by bronić swojej niezależności. Pozwolił po potopie jeść mięso zwierząt, co wzmocniło ludzką agresję. Ludzie rywalizowali o terytorium i jedzenie. Stali się wojownikami z ambicjami. Szukali sławy na polowaniu i w wojnie. Dzięki temu, kiedy pojawili się synowie zbuntowanych aniołów ludzie wypowiedzieli im wojnę. Biblia zapewnia nas ze Bóg o to zadbał.

5 Mój. 2: (21) Byli oni ludem wielkim i licznym, i rosłym jak Anakici; a JHWH ich unicestwił sprzed ich oblicza, żeby ci mogli ich wywłaszczyć i zamieszkać na ich miejscu; (22) tak jak uczynił synom Ezawa mieszkającym w Seirze, gdy sprzed ich oblicza unicestwił Chorytów, aby mogli ich wywłaszczyć i mieszkać na ich miejscu aż po dziś dzień. (23) Awwijczyków zaś mieszkających w osadach aż do Gazy unicestwili Kaftoryci, którzy przybyli z Kaftoru, żeby zamieszkać na ich miejscu).

Jozuego 14: (12) Daj mi więc ten górzysty region, który JHWH obiecał w owym dniu, bo sam słyszałeś w owym dniu, że są tam Anakici i wielkie miasta warowne. Zapewne JHWH będzie ze mną i wywłaszczę ich, tak jak JHWH obiecał". (13) Wówczas Jozue go pobłogosławił i dał Hebron jako dziedzictwo Kalebowi, synowi Jefunnego. (14) Dlatego Hebron przypadł Kalebowi, synowi Jefunnego, Kenizzyty, jako dziedzictwo po dziś dzień - ponieważ całkowicie podążał za JHWH, Bogiem Izraela. (15) Hebron nosił przedtem nazwę Kiriat-Arba (ów Arba był potężnym mężem wśród Anakitów). I ziemia ta nie była niepokojona wojną.

Poznaj sposoby walki z demonami:

"Zmieniając jego imię..."

Dziś mam dla Was zagadkę.
Dlaczego w opisanych niżej przykładach władcy zmieniali imię innym władcom? 

Rodzaju (1 Mojżeszowa) 41:45 Nadał też faraon Józefowi imię: Safenat-Paneach i dał mu za żonę Asenat, córkę Poti-Fera, kapłana z On. Tak to Józef został namiestnikiem ziemi egipskiej.

2 królewska 23:34 W miejsce Jozjasza ustanowił faraon Necho królem Eljakima, syna Jozjasza, zmieniając jego imię na Jehojakim…

2 królewska 24:17 Na jego miejsce ustanowił król babiloński królem jego stryja Mataniasza, zmieniając jego imię na Sedekiasz.

W ramach podpowiedzi przypomnę, że również nasz Stwórca Bóg bogów i Pan panów zmieniał imiona swoim sługom.

Oczywiście nie musicie przysyłać mi odpowiedzi chodzi o to byście zastanowili się nad prawem i zasadami panującymi w temacie nadawania imion. Bez zrozumienia prawa naturalnego ciężko będzie zrozumieć jak ważne jest by modlitwy zanosić (termin biblijny - wzywać) używając właściwego imienia osoby, do której się zwracamy.

krzysztof król - napisz do mnie
Zapraszam na stronę Świadkowie Jehowy poznają prawdę.