niedziela, 20 lutego 2011

Rzymian 1:4

List do Rzymian 1:(4) a który został Synem Boga według mocy ducha uświęcającego przez zmartwychwstanie Pana naszego Jeszu Pomazańca 

Werset 4 budzi spore dyskusje na temat jego właściwego sensu. Niektórzy posuwają się nawet do kwestionowania prawdziwości tego fragmentu twierdząc, że był to późniejszy dodatek.

Różne przekłady różnie go oddają

Z Biblii Tysiąclecia można wyciągnąć wniosek, że Jeszu stał się Synem dopiero po zmartwychwstaniu:

(4) a ustanowionym według Ducha Świętości przez powstanie z martwych pełnym mocy Synem Bożym - o Jezusie Chrystusie, Panu naszym. 

Z przekładu biblii Warszawskiej można wyciągnąć wniosek że zmartwychwstanie ma moc usynowienia:

(4) który według ducha uświęcenia został ustanowiony Synem Bożym w mocy przez zmartwychwstanie, o Jezusie Chrystusie, Panu naszym, 

Najciekawiej oddaje ten fragment Biblia Gdańska gdyż daje do zrozumienia że zmartwychwstanie było publicznym potwierdzeniem synostwa:

(4) A pokazał się Synem Bożym możnie, według Ducha poświęcenia, przez zmartwychwstanie, to jest o Jezusie Chrystusie, Panu naszym. 

Przekład Nowego Świata twierdzi że zmartwychwstanie było uznaniem synostwa:

(4) lecz który z mocą został uznany za Syna Bożego według ducha świętości poprzez zmartwychwstanie spośród umarłych - tak, Jezusa Chrystusa, naszego Pana, 

Biblia Poznańska dopuściła się całkowitej przebudowy tego fragmentu dodając słowa których w oryginałach nie ma i dostosowując tekst do swoich przekonań:

(4) dzięki zaś działaniu Ducha Świętego posiada potęgę Syna Bożego, ukazaną w zmartwychwstaniu. Jest to Jezus Chrystus, nasz Pan. 


Słowa Pawła z Rzymian 1:4 są odpowiedzią na pytania zadane w:

Mat 22:(43) Wtedy rzekł do nich: Jakżeż więc Dawid natchniony przez Ducha może nazywać Go Panem, gdy mówi: (44) Rzekł Pan do Pana mego: Siądź po prawicy mojej, aż położę Twoich nieprzyjaciół pod stopy Twoje. (45) Jeśli więc Dawid nazywa Go Panem, to jak może być jego synem?

Jeszu będąc na ziemi był synem Dawida i jednocześnie Synem Bożym jednak w chwili zmartwychwstania stał się tylko Synem Boga uświęconym przez zmartwychwstanie w duchu. 

Zmartwychwstanie nastąpiło w duchu co potwierdza 1 Piotra 3: (18) Bo nawet Chrystus raz na zawsze umarł za grzechy, prawy za nieprawych, aby was przywieść do Boga: uśmiercony został w ciele, ale ożywiony w duchu 

A Paweł w Liście 1 Koryntian 15: (43) Zasiewa się w hańbie, wskrzeszone zostaje w chwale. Zasiewa się w słabości, wskrzeszone zostaje w mocy. (44) Zasiewa się ciało fizyczne, wskrzeszone zostaje ciało duchowe. Jeżeli jest ciało fizyczne, to jest też duchowe.

Słowa te potwierdzają sens Rzymian 1:4 gdzie czytamy o ”mocy ducha uświęcającego przez zmartwychwstanie”.

Kto wypromował imię Jehowa?

Dziś świadkowie Jehowy są najbardziej znaną grupą z używania imienia Jehowa. Jednak nie oni odkryli to słowo. Zaadoptowali je na własne potrzeby. Pierwszy prezes Towarzystwa Strażnica bez wątpienia był pod silnym wpływem pewnych tajnych stowarzyszeń masońskich. Niektórzy nawet twierdza, że był masonem 33 stopnia. Jest sporo dowodów poszlakowych, które silnie potwierdzają takie opinie. Nie mam jednak zamiaru zajmować się tym zagadnieniem w tym wpisie do dziennika.

Faktem jest, że są poważne wątpliwości, co do słowa Jehowa. Z obecnych słowników języka hebrajskiego wynika, że hovah znaczy coś złego. Świadkowie Jehowy twierdzą, że imię to opiera się na czasowniku havah (robić, stwarzać), ale świadkowie nie wspominają, że istnieje też w hebrajskim słowniku słowo hovah, które idealnie pasuje do angielskiej wersji tego imienia. Niestety te drugie słowo tłumaczy się na: burzyciel, mąciciel.

Jeśli więc wierzyć uczonym w piśmie hebrajskim to świadkowie nazywają Boga Mąciciele lub Burzycielem, czyli dokładnie odwrotnie niż powinni. Faktycznie jednak nie wiadomo jak prawidłowo wymawiało się te słowa. Teoretycznie może być odwrotnie, czyli Jahwe może znaczyć JestemBurzycielem. Trzeba być świadomym, że naukowcy zgadują, jakie samogłoski dodać do spółgłosek. Robią przy tym minę jakby wiedzieli coś na pewno, ale to tylko mina, grymas bez ciężaru dowodowego.

Powyższy przykład powinien uzmysłowić świadkom, że zgadywanie jak powinno wymawiać się imię Boga jest niebezpieczne gdyż może doprowadzić do jego znieważenia. Przykłady z Biblii pokazują, że nawet zmiana 1 litery zmienia sens całego imienia (Rodzaju 17:5,15).

Najwyraźniej Bóg wycofał swoje święte imię by zrobić miejsce na wywyższenie imienia swego umiłowanego Syna Jeszu Pomazańca. W przeciwnym razie nie mogłyby spełnić się słowa z Filipian 2:9-11

(9) Dlatego też Bóg wyniósł go na wyższe stanowisko i Życzliwie dał mu imię, które przewyższa wszelkie inne imię, (10) żeby w imię Jeszu zgięło się wszelkie kolano tych w niebie i tych na ziemi, i tych pod ziemią (11) i żeby wszelki język otwarcie uznał, że Jeszu Pomazaniec jest Panem ku Chwale Boga, Ojca.

Innym powodem, dla którego należy podejrzliwie traktować imię Jehowa jest fakt, że w taki właśnie sposób nazywają swego Boga masoni.

Wolnomularstwo także i tutaj za wzorem żydowskim poszukuje „zgubionego słowa”. W symbolice masonerii szkockiej tak to wyglądało w XVIII w. według opisu ks. Barruela: 
„Stopień („Wybranego”) ma dwie części; jedna stosuje się do zemsty Adonirama, który zwie się tutaj Hiramem; druga jest szukaniem słowa, albo raczej świętej nauki, którą ono wyraża, a która została zagubiona436. Tak samo i ryt Swedenborga poszukuje „zgubionego słowa”437. W stopniach różokrzyżowcowych masonerii szkockiej usiłowano przy pomocy tajemniczej, magicznej figury tzw. pentaculum również odnaleźć zgubione słowo. Po poszukiwaniach na wyższych stopniach wtajemniczenia okazywało się, że owo słowo zgubione — to Jehowa439. Już zresztą owa „Fama Fratemitatis”, od której wywodzą się różokrzyżowcy, kończyła się okrzykiem: „sub umbra alarum tuarum Jehova!” („pod twymi skrzydłami, Jehowa!”).


W książce - Masoneria (jej początki, organizacje, ceremoniał, zasady i działanie) – Józef S. Pelczar (pseud. S. J. Korczyński) pisze:
Twierdzą nawet, że w niektórych lożach wyższych, palladyjskimi zwanych, rozszerzył się kult szatana, jako przeciwnika Boga chrześcijańskiego, Adonai-Jehowa zwanego. Czy tak się dzieje w istocie, trudno z pewnością powiedzieć. W każdym razie jest to rzeczą uderzającą, że najgłośniejszy dzisiaj poeta włoski, a przy tym mason, Jozue Carducci, napisał w r. 1869 na cześć szatana "zwycięzcy Jehowy księży" bluźnierczy hymn, który w lożach stołowych włoskich nieraz się rozlega. 
 Nie ma, więc żadnego powodu by ufać zupełnie przypadkowemu imieniu Jehowa są za to poważne powody by podejrzewać, że to imię służy zniesławieniu Prawdziwego Boga lub czczeniu szatana pod tym imieniem.  






sobota, 19 lutego 2011

Jeszu w Indiach

Szukając w Internecie grup wychwalających Jeszu znalazłem chrześcijan na terenie Indii i okolic. Nie wiem na chwilę obecną na ich temat prawie nic za wyjątkiem tego, że nie mówią Jezus tylko Jeszu (Yeshu). Jest to dla mnie ciekawostka wymagająca zbadania. Jeśli ktoś ma więcej informacji to proszę o przesłanie mi ich lub przynajmniej linków do ciekawych stron.

Niestety po pobieżnym przeglądzie tego, co znalazłem mam wrażenie, że oprócz imienia nic w tych grupach nie wskazuje na znajomość prawdy biblijnej. Niepokojące jest używanie krzyża, jako symbolu, co niestety ma związek z magiczną geometrią nazywaną przez jej propagatorów świętą geometrią.

Wiara w moc symboli religijnych wywodzi się z pogaństwa. Krzyż, jako symbol jest łagodniejszą formą bałwochwalstwa, ale o tym innym razem.

Poniżej zamieszczam filmik pokazujący, że istnieją grupy wzywające Jeszu.

piątek, 18 lutego 2011

Chrystusowie wśród świadków Jehowy

Zamieszczam obiecany krótki film na temat używania przez świadków Jehowy tytułu pomazaniec. Nazywają tak tych, którzy przyznają się do nadziei niebiańskiej i których z jakiegoś powodu nie uznali za umysłowo chorych.

Film nie wyczerpuje tematu. Możliwe, że zrobię kiedyś dłuższy film, ale na razie zachęcam do rozpowszechniania tego. Może uda się przebudzić, choć niektóre osoby.


Jeśli pragniesz nawiązać więź z ludźmi którzy głoszą że Jeszu jest Panem lub masz jakieś pytania to napisz do mnie

środa, 16 lutego 2011

List do Rzymian 1:15-19

Dziś podzielę się moimi wysiłkami w tłumaczeniu listu do Rzymian. Staram się w trudniejszych miejscach wyjaśnić,  dlaczego tak a nie inaczej przetłumaczyłem dane słowa gdyż faktycznie pragnę Was  zachęcić do samodzielnego czytania a nawet tłumaczenia Słowa Bożego.

15 Podobnie jestem gotów przebywającym w Rzymie opowiedzieć  dobre wieści

16 Nie wstydzę się dobrych wiadomości mocą Boga są dla zbawienia wszystkich wierzących Judejczyka  najpierw ale także hellenisty .

JUDEJCZYKA NAJPIERW, ALE TAKŻE HELLENISTY
Niektórzy tłumaczą Judejczyka, jako Żyda a hellenisty, jako Greka. Jestem skłonny przyznać, że Żyd jest pojęciem bardziej ogólnym gdyż nie dotyczy tylko plemienia Judy, więc prawdopodobnie jest to dobre tłumaczenie. Jednak czytelnik nie jest na tyle nieobeznany w realiach tamtych czasów by brał dosłownie określenie Judejczyk. Przynajmniej ja oddając bardziej dokładne określenie liczę na zaangażowanie umysłu w czytanie listu do Rzymian.

W przypadku słowa Greka znacznie lepiej jest użyć słowa helennisty lub grekowca gdyż faktycznie chodzi tu nie o konkretny naród grecki, lecz o ludzi przynależnych do kultury greckiej, czyli posługujących się językiem greckim.

Paweł zwraca uwagę, że naród Izraelski ma pierwszeństwo w doznaniu zbawienia.


17 sprawiedliwość Boga w niej jest ujawniona, z wiary jest wierność, przecież napisano „sprawiedliwy z wiary  żyć będzie”

Z WIARY JEST WIERNOŚĆ
17 werset był najtrudniejszy do przetłumaczenia. Badałem znaczenie każdego słowa przez 2 dni. Jego prawidłowe przetłumaczenie wymaga zrozumienia sensu myśli jąka pragnie wyrazić Paweł. Określenie Z WIARY JEST WIERNOŚĆ dosłownie brzmi OD WIARY DO WIARY. Autor listu prowadzi grę słowną. Jednak dla nas ta gra jest niezrozumiała. W ustaleniu, więc, o co chodzi musiałem nie tylko ustalić, jakie znaczenia ma greckie słowo WIARA, ale również odnaleźć cytat, na który autor się powołuje w dalszej części.

poniedziałek, 14 lutego 2011

Trzy kroki do zbawienia

Jana 14:6 Jeszu mu rzekł: „Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej, jak tylko przeze mnie.

Tymczasem zły rozesłał po drogach swoich akwizytorów, którzy przekonują, że jest jakaś inna droga prowadząca do Jeszu nazywają ją religią. Przekonują, że musisz znaleźć drogę do drogi. ABSURD, ale ludzie ufają akwizytorom. Ich reklama jest wszędobylska. Człowiek się rodzi i od razu słyszy o prawdziwej religii. Dorasta w przekonaniu, że musi go ktoś poprowadzić do drogi i nie rozumie że gdy zrobi krok już będzie na drodze.

A pierwszy krok jest prosty:

Rz 10:9 "Bo jeśli ustami swoimi wyznasz, że Jeszu jest Panem, i uwierzysz w sercu swoim, że Bóg wzbudził go z martwych, zbawiony będziesz."

1Kor 12:3 "Dlatego oznajmiam wam, że nikt, przemawiając w Duchu Bożym, nie powie: Jeszu przekleństwem! I nikt nie może rzec: Jeszu jest Panem, chyba tylko w Duchu Świętym."

Flp 2:11 "i aby wszelki język wyznawał, że Jeszu Pomazaniec jest Panem, ku chwale Boga Ojca."

Drugi krok:

Dzieje 2:38 Piotr powiedział do nich: "Okażcie skruchę i niech każdy z was da się zanurzyć w imię Jeszu Pomazańca ku przebaczeniu waszych grzechów, a otrzymacie wspaniałomyślny dar ducha świętego.

Dzieje 22:16 Czemu się więc wahasz? Wstań, zanurz się, oczyść się z grzechów twoich, wzywając Jego imię!

Dzieje 8:12 "Gdy jednak uwierzyli Filipowi, który głosił dobrą nowinę o królestwie Bożym i o imieniu Jeszu Pomazańca, dali się zanurzyć zarówno mężczyźni, jak i kobiety."

Dzieje 10:48 "Polecił więc zanurzyć ich w imię Jeszu Pomazańca. Wtedy prosili go, aby zatrzymał się jeszcze u nich przez kilka dni."

Dzieje 19:5 Po tych słowach przyjęli zanurzenie w imię Pana Jeszu

Krok trzeci:

Marka 13:13 "I będziecie w nienawiści u wszystkich dla imienia mego; ale kto wytrwa do końca, będzie zbawiony."

Mateusza 10:22 "Będziecie w nienawiści u wszystkich z powodu mego imienia. Lecz kto wytrwa do końca, ten będzie zbawiony."

Dzieje 21:13 Wtedy Paweł odpowiedział: Co robicie? Dlaczego płaczecie i rozdzieracie mi serce? Ja przecież gotów jestem nie tylko na więzienie, ale i na śmierć w Jerozolimie dla imienia Pana Jeszu.

Pod koniec pierwszego stulecie prawdopodobnie dało się już we znaki odstępstwo od prawdziwego imienia Pana.

niedziela, 13 lutego 2011

10 pomazańców zastępuje Pomazańca

10 Pomazańców w organizacji świadków Jehowy przewodzi 7000000 grupie ich zwolenników 

Czy Jeszu Pomazaniec upoważnił kogoś do przewodzenia całej organizacji, czyli do stania na jej czele? 

Zdecydowanie NIE! 

Cała organizacja jest nadzorowana przez Pomazańca, który do tego celu posługuje się Duchem Świętym. 

Jednak w skali małych społeczności lokalnych nazywanych przez świadków zborami pozwolił w celu wspierania słabych na działanie szafarza, którego nazwał „niewolnikiem” wśród innych niewolników (Mateusza 24:45-51). Z tej grupy niewolników niektórzy dostali przywilej lokalnego pomagania innym na zasadzie talentów/min (Mateusza 25:14-30). Z tego jak pomagają innym będą surowo rozliczeni (Jakuba 3:1). 


Nasz Pan jedyny Pomazaniec powiedział: 
Mat 23:10 Ani nie pozwalajcie się nazywać przewodnikami, gdyż jeden jest przewodnik wasz, Chrystus. 

Użyte greckie słowo: 
Mateusza 23:10 καθηγηταί 


Nasz Pan Jeszu zabronił traktowania kogoś jak Mistrza czy Przewodnika w sensie zbliżonym do popularnego dziś słowa Guru. 

Chodziło o to by nikt nie zajął miejsca Chrystusa. 

Tymczasem tak właśnie robią świadkowie Jehowy. 
10 pomazańców twierdzi, że przewodzi całej organizacji w zastępstwie Jezusa. 

Świadkowie bronią się twierdzeniem, że są wersety mówiące o przewodnikach w zborach. Mylą niesienie pomocy słabszym w miejscowej społeczności z zastępowaniem Syna Boga. 

Paweł mówiąc o przewodnictwie w zborze użył innych słów greckich niż słowo jakie przypisuje się do wypowiedzi Pana. 

1 Tesaloniczan 5: 12 προϊσταμένους 
1 Tym 5:17 προεστῶτες 
Hebr 13: 7 ἡγουμένων 
13:24 ἡγουμένους 
13:17 ἡγουμένοις 

Logika, więc podpowiada, że sens tych słów może być odmienny od tego, co podają polscy tłumacze. 

Kontekst również wyraźnie pokazuje, że nasz Pan ostrzegał przed stawianiem kogoś na swoim miejscu. Mamy unikać przewodników, którzy będą przejmować kierownictwo w imieniu Pomazańca. 

Towarzystwo Strażnica twierdzi: 
Cytat:
Obecnie Jezus kieruje nami za pośrednictwem „niewolnika wiernego i roztropnego”, którego reprezentuje Ciało Kierownicze, oraz zamianowanych starszych (Mateusza 24:45).

Strażnica 2007 - artykuł Pokornie współpracujmy z troskliwymi pasterzami 
Cytat:
Obecnie Ciało Kierownicze Świadków Jehowy składa się z dziesięciu pomazańców, z których każdy pełni chrześcijańską służbę od dziesiątków lat. Zapewniają oni duchowe przewodnictwo Świadkom Jehowy, tak jak ciało kierownicze w I wieku (Dzieje 16:4).

Strażnica 1998 - Artykuł Życie w wolności, zgodne z chrześcijańskim oddaniem 


Widzimy, więc wyraźnie, że 10 pomazańców (ciało kierownicze) zajęło miejsce Syna Bożego, mimo że on wyraźnie przed tym ostrzegał. 

Wprawdzie zrezygnowali z potępionych w rożnych przekładach biblijnych tytułów jak Rabbi, Nauczyciel, Mistrz, Wódz itp., ale za to przywłaszczyli sobie znacznie ważniejszy tytuł POMAZANIEC! czyli Chrystus

 ________________________
krzysztof król - napisz do mnie
Zapraszam na stronę Świadkowie Jehowy poznają prawdę