czwartek, 24 maja 2012

Jak ludzie zgubili drogę do zbawienia...


"Z powodu mojego imienia będziecie też przez wszystkich nienawidzeni, kto jednak wytrwa do końca, ten będzie ocalony."
Mateusza 10:22

Co takiego niezwykłego ma być w imieniu naszego Pana, że wszyscy będą nas z jego powodu nienawidzić? Przeciwnicy imienia Jeszu upierają się, że w tym wersecie i im podobnych nie chodzi o dosłowne imię tylko o nauki i zasady, które głosił nasz Pan. Jednak nie jest to argumentacja biblijna, lecz spekulacja ludzka.  Po prostu niektórym osobą pasuje taka interpretacja dzięki niej mogą nie przejmować się tym, w jaki sposób wypowiadają imię Zbawiciela. Tylko czy to nadal to samo imię?

Osoby, które twierdzą, że nie chodzi o prawdziwe imię tylko o nauki Pana zapominają, że do nauk naszego Zbawcy zalicza się także ta:

Łukasza 16:10 Kto w drobnej rzeczy jest wierny, ten i w wielkiej będzie wierny; a kto w drobnej rzeczy jest nieuczciwy, ten i w wielkiej nieuczciwy będzie. 

Jeśli więc ktoś twierdzi, że prawidłowa wymowa imienia naszego Pana jest drobiazgiem to i tak powinien stosując się do tej nauki zadbać o prawidłową wymowę. Chyba, że ten ktoś nie tylko nie szanuje ziemskiego imienia naszego Pana, ale także nie szanuje jego nauk.  Nieco dalej Pomazaniec wyjaśnia:



(12) Jeśli w zarządzie cudzym dobrem nie okazaliście się wierni, kto wam da wasze?

Jakie dobro zostało powierzone naśladowcom Pomazańca? Z pewnością tych dóbr jest więcej, ale dziś wymienimy szczegółowo jedno.

(5) Nie głosimy, bowiem siebie samych, lecz Pomazańca Jeszu, jako Pana, a nas - jako sługi wasze przez Jeszu. (6) Albowiem Bóg, Ten, który rozkazał ciemnościom, by zajaśniały światłem, zabłysnął w naszych sercach, by olśnić nas jasnością poznania chwały Bożej na obliczu Pomazańca. (7) Przechowujemy zaś ten skarb w naczyniach glinianych, aby z Boga była owa przeogromna moc, a nie z nas. 

Glinianymi naczyniami jesteśmy my a skarb nam powierzony ma związek z głoszeniem, że Panem naszym jest Pomazaniec Jeszu, w którym objawiła się chwała Boga. Takie samo zadanie otrzymał Paweł tylko, że wyrażono je bardziej zwięźle.

Dzieje 9:15 Idź - odpowiedział mu Pan - bo wybrałem sobie tego człowieka za narzędzie. On zaniesie imię moje do pogan i królów, i do synów Izraela

Jak widzimy Pawłowi powierzono imię Jeszu. Miał je rozsławić po całym ówczesnym świecie głosząc, że w Pomazańcu mającym na imię Jeszu odbija się chwała Boga. Tymczasem jeden werset wcześniej mogliśmy przeczytać “(14) I ma on także władzę od arcykapłanów więzić tutaj wszystkich, którzy wzywają Twego imienia”. Miał aresztować tych, którzy wzywają imię Pana tymczasem Pan postanowił, że teraz będzie on głosił o tym imieniu. Pawłowi, więc została powierzona tajemnica objawiona w imieniu Jeszu.

Wszyscy uczniowie Pana otrzymali jego imię by je rozsławić. W jego imieniu mieli działać, uzdrawiać, głosić, wypędzać demony, zanurzać, itd. (2Tes 1: 12, 2Kor 5:20). Kwestię te dokładnie omówiłem w temacie, „Co znaczy w imię, Jeszu”. Pan powierzył swoim naśladowcom swoje imię. A nie jest to coś małej wartości skoro Piotr powiedział:

Dzieje 4:12 I nie ma w żadnym innym zbawienia, gdyż nie dano ludziom pod niebem żadnego innego imienia, w którym moglibyśmy być zbawieni. 

Naśladowcom Pana powierzono jego imię, w którym jest zbawienie. Trudno o bardziej cenny depozyt od Boga. Ludziom powierzono jedyne imię, dzięki któremu można zdobyć życie wieczne. Zastanawiałeś się czytelniku czy ludzie okazali się godni tak wielkiego zaufania?

Paweł określił ludzi, jako naczynia gliniane, a powierzoną im dobrą nowinę o objawieniu Boga w Synu, jako skarb. Nie tylko my ludzie jesteśmy świadomi ze skarb znalazł się w naczyniach z gliny. Szatan również jest świadom jak słaba to skrytka, ci ludzie. Ponieważ szatan rządzi całym światem, więc przejęcie władzy nad skarbem było w jego zasięgu. Zwłaszcza, że Pomazaniec i jego uczniowie zapowiedzieli odstępstwo.

Mateusza 24:24 Powstaną, bowiem fałszywi pomazańcy i fałszywi prorocy i działać będą wielkie znaki i cuda, by w błąd wprowadzić, jeśli to możliwe, także wybranych. 

Dzieje 20:29 Wiem, że po moim odejściu wejdą między was wilki drapieżne, nie oszczędzając stada. (30) Także spośród was samych powstaną ludzie, którzy głosić będą przewrotne nauki, aby pociągnąć za sobą uczniów. 

2 Tesaloniczan 2:3  Niech was w żaden sposób nikt nie zwodzi, bo [dzień ten nie nadejdzie], dopóki nie przyjdzie najpierw odstępstwo i nie objawi się człowiek grzechu, syn zatracenia,

Ponieważ imię naszego Pana Jeszu ma moc zbawiać, więc nic dziwnego, że siły zła dążąc do odstępstwa uderzyły w to imię. Potwierdza to wysłannik Jan, gdy pisał w swoich listach o antychryście, który pomniejszał ludzką stronę Syna Bożego a kładł przesadny nacisk na Ducha Pomazańca. Pomniejszenie znaczenia ziemskiego imienia bez wątpienia jest częścią tej odstępczej strategii pomniejszającej cielesność Chrystusa. Jednak to w księdze Objawienia Jan zawarł najciekawsze informacje o wierności lub odstępstwie od imienia Pana, kiedy przekazał uwagi do niektórych zborów.

Apokalipsa 2:13 Wiem, gdzie mieszkasz: tam, gdzie jest tron szatana, a trzymasz się mego imienia i wiary mojej się nie zaparłeś, nawet we dni Antypasa, wiernego świadka mojego, który został zabity u was, tam gdzie mieszka szatan

Apokalipsa 2:2,3 Znam twoje czyny: trud i twoją wytrwałość, i to, że złych nie możesz znieść, i że próbie poddałeś tych, którzy zwą samych siebie apostołami, a nimi nie są, i żeś ich znalazł kłamcami. Ty masz wytrwałość: i zniosłeś cierpienie dla imienia mego - niezmordowany.

Apokalipsa 3:8 Znam twoje czyny. Oto postawiłem jako dar przed tobą drzwi otwarte, których nikt nie może zamknąć, bo ty, chociaż moc masz znikomą, zachowałeś moje słowo i nie zaparłeś się mego imienia.

Trzy wzmianki o wierności imieniu Jeszu pod koniec pierwszego wieku. Najwidoczniej jakiegoś rodzaju odstępstwo musiało w tym temacie już się pojawić. Za chwile poznasz szczegły, ale wiemy, że, mimo iż Pan jest jeden to imion do jego wzywania używa się więcej (1Koryntian 8:6, Efezjan 4: 5, 1Koryntian 12:5).

Rzymian 10:12  Nie ma już różnicy między Żydem a Grekiem. Jeden jest, bowiem Pan wszystkich. On to rozdziela swe bogactwa wszystkim, którzy Go wzywają.

Kiedy porównujemy imię Jeszu z pism hebrajskich z pismami greckimi to po dokładnej analizie dochodzimy do wniosku, że to dokładnie to samo imię, brzmi tak samo, choć jest zapisane innym alfabetem? Polecam artykuł “Prawdziwe imię Zbawiciela”. Wysłannicy Jeszu Pomazańca zadbali by oddać dokładne brzmienie hebrajskiego słowa Jeszu. Tymczasem dziś na świecie, którym rządzi szatan mamy mnóstwo bardzo różnych imion, które często nawet nie brzmią podobnie.

O to przykład:
Anglicy - Dźizas
Włosi - Dżesu
Hiszpanie - Chesus
Polacy - Jezus
Grecy - Izos
Francuzi - Żezu

Czy więc ludzie zachowali powierzone im imię? Niestety nie!

Spełniły się zapowiedzi o odstępstwie i to jedyne imię, w którym jest zbawienie zostało zagubione. Nic dziwnego, że Pan nasz uwzględnił możliwość zaniku prawdziwej wiary, gdy powiedział “Czy jednak Syn Człowieczy znajdzie wiarę na ziemi, gdy przyjdzie?Łukasza 18:8

Tymczasem Bóg nie wymaga dużo od ludzi. Wysłannik Jan streścił wolę Boga w takim zdaniu

1Jana 3:22-24  i o co prosić będziemy, otrzymamy od Niego, ponieważ zachowujemy Jego przykazania i czynimy to, co się Jemu podoba. Przykazanie zaś Jego jest takie, abyśmy wierzyli w imię Jego Syna, Jeszu Pomazańca, i miłowali się wzajemnie tak, jak nam nakazał. Kto wypełnia Jego przykazania, trwa w Bogu, a Bóg w nim; a to, że trwa On w nas, poznajemy po Duchu, którego nam dał. 

Wiara w imię jest wymieniona nawet przed okazywaniem sobie miłości. Dzisiaj dużo mówi się o miłości a zupełnie pomija zbawczą moc imienia. Przecież pamiętamy, że imię Pana jest jedynym, w którym dano nam możliwość zbawienia (Dzieje 4:12). Paweł szansę, jaką daje nam imię ujął tak:

Rzymian 10:13 Albowiem każdy, kto przywoła do siebie imię Pana, zbawiony będzie .

Jak jednak ludzie mają przywołać Pana, kiedy na świecie jest mnóstwo jego imion a każdy uważa, że jego imię jest tym prawidłowym. 2000 lat temu był podobny problem tylko że nie z nadmiarem podróbek ale z tym, że nikt nie słyszał o zbawczym imieniu. Nikt nie wiedział, że istnieje ktoś taki jak Syn Boga i nikt nie znał jego imienia. Dlatego Paweł napisał słowa, które mają dziś ponowne spełnienie:

Rzymian 10:14-16 Jakże więc mieli wzywać Tego, w którego nie uwierzyli? Jakże mieli uwierzyć w Tego, którego nie słyszeli? Jakże mieli usłyszeć, gdy im nikt nie głosił? Jakże mogliby im głosić, jeśliby nie zostali posłani? Jak to jest napisane: Jak piękne stopy tych, którzy zwiastują dobrą nowinę! Ale nie wszyscy dali posłuch Ewangelii. Izajasz, bowiem mówi: Panie, któż uwierzył temu, co od nas posłyszał?

Widzimy, więc wyraźnie, że znajomość imienia, które trzeba wzywać jest możliwa dzięki głoszeniu. Drobiazg, który tu występuje a na którego nikt nie zwraca uwagi polega na tym, że głoszenie w tym przypadku odbywa się przez mówienie. Paweł, mimo że sam pisuje listy to jednak nie uważa by dzięki pismu można było skutecznie rozpowszechniać to imię. Dlaczego Paweł nie wspomniał o głoszeniu za pomocą pisma? Szkoda, że sam nie może nam na to pytanie opowiedzieć, ale najwyraźniej pismo greckie nie jest w stanie precyzyjnie oddać brzmienia tego imienia, które zostało nam powierzone. Paweł dalej podsumowuje:

Rzymian 10:17 Zatem wiara jest ze słuchania, zaś słuchanie, jest dzięki słowu Pomazańca. 

Paweł posłaniec Jeszu wyraźnie kładzie nacisk na przekazywanie wiary przez słowo mówione.  Na pisma powołuje się w tym przypadku tylko po to by potwierdzić, jacy to wspaniali są ci, co zdecydowali się wyruszyć do głoszenia. Aby obraz nauk Pawła był pełniejszy i byśmy go lepiej zrozumieli weźmy pod uwagę, że nasz pan, Jeszu Pomazaniec nie zostawił po sobie żadnej wiadomości na piśmie. Posługiwał się tylko głosem. Po co w takim razie Paweł pisał listy? On sam udziela nam odpowiedzi.

2 Tymoteusza 3:14-17 ...Od lat, bowiem niemowlęcych znasz Pisma święte, które mogą cię nauczyć mądrości wiodącej ku zbawieniu przez wiarę w Pomazańca Jeszu.Wszelkie Pismo od Boga natchnione /jest/ i pożyteczne do nauczania, do przekonywania, do poprawiania, do kształcenia w sprawiedliwości - aby człowiek Boży był doskonały, przysposobiony do każdego dobrego czynu. 

Po takiej informacji mamy pełny obraz. Wiara powstaje ze słuchania a Pisma pomagają w korygowaniu wiary i własnej osoby, czyli pomagają trwać w wierze. Odnieśmy to, co się dowiedzieliśmy o słuchaniu i pismach do imienia powierzonego posłańcom, Jeszu. Najwyraźniej Paweł twierdził, że można wzywać imię Pana dla zbawienia, gdy się je usłyszy mowa i słuchanie w tym przypadku miało dwie zalety:

1. Głosiciel mógł dokładnie przekazać imię, które należało wzywać dla własnego zbawienia

2. Wykłady mówione służyły wyjaśnianiu wcześniej napisanych proroctw.

Dopiero po wyjaśnieniu Pism i tego jak spełniły się na człowieku noszącym imię Jeszu mogła powstać wiara, czyli przekonanie o tym, że człowiek ten, jako Syn Boga może zbawić tych, którzy będą zwracać się do niego wzywając jego imię. Było niemożliwym by paść na kolana i przywoływać do siebie obecnego w niebie Chrystusa bez wcześniejszego uwierzenia, że to ma sens, że tak wolno a nawet trzeba postępować.

Wiara w imię Jeszu była budowana przez jego osobistych posłańców nazywanych po grecku apostołami. Byli przez niego szkoleni, posiadali jego upoważnienie a nawet wspierani byli mocą Ducha Świętego. Przekazywali prawidłową wiedzę i prawdziwe brzmienie imienia Pana.

Hebrajczyków: 2:1-4 Dlatego jest konieczne, abyśmy z jak największą pilnością zwracali uwagę na to, cośmy słyszeli, abyśmy przypadkiem nie zeszli na bezdroża. Jeśli bowiem objawiona przez aniołów mowa była mocna, a wszelkie przekroczenie i nieposłuszeństwo otrzymało słuszną zapłatę, jakże my unikniemy /kary/, jeśli nie będziemy się troszczyć o tak wielkie zbawienie? Było ono głoszone na początku przez Pana, a umocnione u nas przez tych, którzy je słyszeli. Bóg zaś uwierzytelnił je cudami, znakami przedziwnymi, różnorakimi mocami i udzielaniem Ducha Świętego według swej woli.

Tak było na początku. Głoszono wiarę w to, że człowiek o imieniu Jeszu jest Pomazańcem i Synem Boga. Zgodnie z zapowiedzią doszło do odstępstwa i dziś mamy mnóstwo imion, które mają reprezentować Pana a faktycznie nikt nie ma pojęcia, które z tych imion ma moc zbawiać. Odstępstwo nie polegało na zwalczaniu Pomazańca, lecz na jego podmianie. Sprawdź w słowniku grecko-polskim znaczenie słowa antychryst a przekonasz się, że znaczy to podmianę Chrystusa. Szatan nie musiał zwalczać Pomazańca wystarczyło, że go podmienił a dokładnie to sprawił, że ludzie zgubili to imię, które zbawia i dostali w zamian inne.

antuchryst


Skoro wysłannik Jan zapowiedział podmianę Pomazańca to zastanów się czytelniku jak do tego doszło? Czy zauważyłeś tą podmianę? Wygląda na to, że stało się to w sposób tak sprytny, że nikt tego nie zauważył. Niektórzy ciągle czekają na spełnienie się tych słów, czekają na pojawienie się antychrysta, ponieważ wydaje im się, że nic się nie wydarzyło. Tymczasem antychryst już działa. Jan wyraźnie napisał, że antychryst już za jego czasów zaczął się pojawiać. Dziś już panuje nad całym chrześcijańskim światem.

1 Jana 2:18 Dzieci, jest już ostatnia godzina, i tak, jak słyszeliście, Antychryst nadchodzi, bo oto teraz właśnie pojawiło się wielu Antychrystów; stąd poznajemy, że już jest ostatnia godzina.


Jan wyjawił, że już kończy się czas dla prawdy, ponieważ nadchodzi odstępstwo. Podobny problem zauważył Paweł i wspomniał o nim w liście do Koryntian.

1 Koryntian 11:4 Jeśli bowiem przychodzi ktoś i głosi wam innego Jeszu, jakiegośmy wam nie głosili, lub bierzecie innego ducha, któregoście nie otrzymali, albo inną Ewangelię, nie tę, którąście przyjęli - znosicie to spokojnie.

Antychryst jest podstawiony za prawdziwego Chrystusa. W jaki sposób? Zwyczajnie podmieniono imię i wszyscy wierzą obecnie w Chrystusa o zupełnie innym imieniu niż ten prawdziwy. Skoro imię, które nasz Pan nosił jest jedynym, w którym jest zbawienie to jego podmiana ściągnęła ludzi z drogi prawdy i życia.

W jaki więc sposób możemy odzyskać prawdziwe imię? W tym miejscu pojawiają się Pisma Święte, które jak już wiemy służą “do nauczania, do przekonywania, do poprawiania, do kształcenia w sprawiedliwości”, Jeśli więc powierzone człowiekowi imię zostało zagubione to właśnie dzięki Pismom możemy je odnaleźć. Cały chrześcijański świat zajmuje postawę, że w każdym narodzie można wzywać inne imię Pana. Jest to zaprzeczeniem słów:

Rzymian 10:12  Nie ma już różnicy między Żydem a Grekiem. Jeden jest, bowiem Pan wszystkich. On to rozdziela swe bogactwa wszystkim, którzy Go wzywają. 

Nigdzie nie znajdziemy informacji, że mamy wzywać imiona Pana, zawsze mowa jest o przywoływaniu imienia w liczbie pojedynczej. Mimo że to jest oczywiste to jednak świat udaje, że tego nie dostrzega. Świat, więc ma wyrobiony pogląd i nie widzi potrzeby szukania prawidłowego imienia Pana. Jednak Pismo Święte mówi “Wiemy, że jesteśmy z Boga, cały zaś świat leży w mocy Złego” (1Jana 5:19).

Na religiach polegać nie można one idą za światem nawet jak twierdzą inaczej. Również świat naukowy jest albo obojętny na ten temat albo skażony poglądami największych religii. Pozostaje nam szukać imienia przynoszącego zbawienie w Pismach Świętych. Prawie po dwóch latach badań zdobyłem pewność, że imieniem Pana jest Jeszu. Z miesiąca na miesiąc utwierdzam sie w tym przekonaniu coraz bardziej. Część dowodów omawiam w artykule “Prawdziwe imię Zbawiciela”.

Ku mojemu zdziwieniu, gdy odkryłem prawdziwe imię Pomazańca dotychczas obojętne środowiska nibychrzescijan zaczęły to imię i przy okazji moją osobę atakować. To zdumiewające, że ludzie, którzy oficjalnie uznają wszystkie imiona, jakie są w różnych narodowościach raptem zaczęły atakować to jedno imię, które jest w pismach Świętych. Oczywiście to jeszcze bardziej utwierdziło mnie w przekonaniu o prawdziwości tego imienia. Minęło prawie 2000 lat a wrogowie naszego Pana nic się nie zmienili.

Dzieje 4:17,18 Aby jednak nie rozpowszechniało się to wśród ludu, zabrońmy im surowo przemawiać do kogokolwiek w to imię. Przywołali ich potem i zakazali im w ogóle przemawiać, i nauczać w imię Jeszu (gr. Jesu).

Na szczęście, dziś nikt nie może mi zabronić głoszenia o imieniu Pana. Mogą mnie oczerniać, rozpowszechniać kłamliwe teorie na temat imienia, Jeszu ale zabronić nie mogą. Prawda jest w Pismach Świętych a nie w plotkach i pomówieniach, którymi próbuje się zwalczyć prawdę. Każdy może ją poznać wystarczy zbadać, jest to tym prostsze, że juz większość pracy wykonałem. Jeśli ufasz Pismu Świętemu to postaw wiedzę tam odkrytą ponad plotki i spekulacje pseudonaukowe. A jeśli poznasz imię naszego pana to będziesz mógł spełnić trzy proste kroki do zbawienia.
________
Krzysztof Król

Chcesz być na bieżąco? Zostaw swój adres email
Imię:
Adres email:

Powiadom o nowościach