Skąd się wzięły imiona Jehoszua i Jeszua?

Imię Jehoszua wzięło się z błędnej interpretacji pisma hebrajskiego. Sekta żydowska zwana masoretami, czyli strażnikami tradycji, opracowała system znaków, który narzucał czytelnikowi sposób odczytywania tekstów biblijnych. Masoreci nie byli obiektywni w swoich pracach i tam gdzie brakowało im wiedzy wymyślali swój sposób. Dziś większość badaczy Pisma Świętego przyjęła ich metodę odczytu testów jako obowiązującą. Hebraiści wyszli z założenia, że skoro i tak nie wiadomo jak odczytywać starożytne teksty, to czemu nie przyjąć gotowego już systemu.

Niestety masoreci zrobili kilka poważnych błędów, które doprowadziły do kolejnych błędów. Powstała piramida błędów, co ładnie widać przy imieniu o którym mówimy.

Żeby zrozumieć jak poważne błędy robili masoreci to wystarczy przypomnieć że imię Jehowa jest ich wymysłem, który później przyjęła masoneria i świadkowie Jehowy. Dziś wiemy, że na pewno jest to fałszywe imię. Właśnie z tego imienia wyprowadzono imię Jehoszua.

Imię Jozuego w najstarszej pisowni hebrajskiej, jaka dotrwał do dnia dzisiejszego, to niestety wersja przekazana nam przez sektę masoretów i wyglądała tak:

Nie zaparłeś się mego imienia

Prześladowania z powodu imienia Jeszu były w niektórych rejonach tak mocne, że w Objawieniu znajdujemy pochwałę dla niektórych zgromadzeń za wytrwałość imieniu, za trzymanie się imienia, za niezaparcie się imienia. Każdy kto zechce stanąć w obronie imienia Jeszu będzie prześladowany. To jednak nie kara tylko przywilej, bo za nim idzie uwielbienia dla Zbawiciela. 

W obronie imienia Chrystusa

Przez Niego więc składajmy Bogu ofiarę pochwalną nieustannie, to jest owoc warg, które wyznają Jego imię. 

Hebrajczyków 13:15 

Mamy przywilej głosić najważniejsze imię, dzięki któremu ludzie mogą dostąpić łaski zbawienia. Sami mamy nadzieję, ze zbawienia skorzystać i innym pragniemy pomóc. 

Albowiem każdy, kto wezwie imienia Pańskiego, będzie zbawiony. Jakże więc mieli wzywać Tego, w którego nie uwierzyli? Jakże mieli uwierzyć w Tego, którego nie słyszeli? Jakże mieli usłyszeć, gdy im nikt nie głosił? Jakże mogliby im głosić, jeśliby nie zostali posłani? Jak to jest napisane: Jak piękne stopy tych, którzy zwiastują dobrą nowinę!

Rzymian 10:13-15

Pomóżmy więc nawrócić się do Pana naszego Jeszu dzięki umiejętnemu argumentowaniu.

Fałszywy Izrael

A ty, niegodny, nikczemny władco Israela, którego dzień nadchodzi, w czasie końca nieprawości, tak mówi Pan JHWH: Zdejm zawój [z głowy], podnieś koronę! To nie będzie takie same: uniżone wywyższę, poniżę wyniosłe. Ruiną, ruiną, ruiną ustanowię go podobną, taką będzie, aż przyjdzie ten który z wyroku ją dostanie. 

Ezechiela 21:25-27 (inne przekłady 21:30-32)

Prorok Ezechiel prawie 600 lat przed Chrystusem zapowiedział upadek królestwa Israela. Do upadku doszło wskutek niegodziwości Israelitów ale także królów. Israel miał przymierze z Bogiem, na mocy, którego był jego własnością, a król israelski zasiadał na tronie z woli Boga. Z dynastii królewskiej Dawida miał zostać wyprowadzony Mesjasz, który zbawi Israel. Ezechiel zapowiada, strącenie królów i przerwanie legalnej władzy, aż do momentu, gdy przyjdzie Ten, który na mocy prawa zasiądzie ponownie na tronie. 

Kiedy Poseł Gabriel zwiastował Mariam narodziny Syna, powiedział:

Urodziny u Hioba - urodziny w Biblii

W księdze Hioba znajdujemy opis przyjęć, jakie jego synowie organizowali, każdy w swoim dniu. Zdaniem wielu badaczy były to uczty z okazji urodzin, a zdaniem innych nie jest to takie pewne. 

A jego synowie chodzili i urządzali ucztę i w domu każdego w jego dniu; posyłali też po swoje trzy siostry, które zapraszali, aby z nimi jadły i piły.

Hioba 1:4

Te same hebrajskie słowo יומו występuje w ośmiu miejscach Starego Testamentu. W tej samej księdze Hioba ale w trzecim rozdziale czytamy:

Wreszcie Hiob otworzył usta i przeklinał swój dzień. Hiob zabrał głos i tak mówił: Niech przepadnie dzień mego urodzenia i noc, gdy powiedziano: Poczęty mężczyzna. 

Hioba 3:1-3

Miłość jest owocem Ducha

Zapraszam na filmową relację ze spotkania, które odbyło się w dniu 5 lutego 2017 r. Tematem przewodnim była prawdziwa miłość, która cechuje sług pomazańcowych. Tym razem było dwóch prowadzących Krzysztof i Antoni.

Poprzednio kładłem nacisk na to, ze szatan wykorzystuje miłość, tak jak się wykorzystuje lep na muchy. Ludzie nieostrożni wpadają w pułapkę, z której mają problem wydostać się bez doznania przykrości, a nawet nienawistnych spojrzeń. 

Warto jednak pamiętać, ze miłość jest konieczna i bardzo pożyteczna. Człowiek został stworzony na podobieństwo Boże, dlatego rodzi się ze skłonnością do miłości,a dopiero później do głosu w jego życiu dochodzi samolubna nienawiść. Wszystkie dzieci są kochane, ale już nie da się tego powiedzieć o dorosłych. Paweł w liście do Galatów wyjaśnia, że miłość jest owocem ducha i zaprzeczeniem owoców ciała. Kiedy więc chcemy przejawiać prawdziwą chrześcijańska miłość to prosimy Boga o wzmocnienie naszego ducha, gdyż trwanie w Duchu Bożym udoskonala nasza miłość. 

Miłość jako lep na muchy, czyli zwiedzenie na cukier

Relacja wideo ze spotkania 27 stycznia, poświęconego tematowi nieszczerej miłości. Dzisiejsze chrześcijaństwo stawia silny nacisk na miłość, ale faktycznie owoce tych religii są dalekie od miłości. Im mniej miłości jest w danej społeczności religijnej tym mocniej ta społeczność mówi i podkreśla swoją miłość. Czasem trzeba kilku lat obserwacji od środka, by się zorientować, że miłość w tej grupie jest obłudna.