Kto może spożywać Ciało i Krew Chrystusa?

„Czy każdy może spożywać Ciało i Krew Chrystusa?” Odpowiedz jest oczywista. Nie każdy, gdyż niektórzy nie są tego godni.

Dlatego też, kto spożywa chleb lub pije kielich Pański niegodnie, winny będzie Ciała i Krwi Pańskiej. Niech, przeto człowiek baczy na siebie samego, spożywając ten chleb i pijąc z tego kielicha. Kto bowiem spożywa i pije nie zważając na Ciało [Pańskie], wyrok sobie spożywa i pije.

1 Koryntian 11:27-29

Posłaniec Chrystusa Paweł ostrzega nas przed spożywaniem ciała i krwi będąc niegodnymi. Wiemy, więc że można być niegodnym. Pytanie brzmi, co nas czyni niegodnymi lub godnymi?

Paweł w swoim liście do Koryntian krytykuje ich za niewłaściwe zachowanie na takim posiłku. Mocno upraszczając można stwierdzić, że piętnuje obżarstwo, opilstwo i egoizm. Samo zachowanie może, więc być niegodne, ale czy tylko o to chodzi Pawłowi? Zobaczmy dosłowne tłumaczenie tego fragmentu Pism.

1 Koryntian 11:27,28

Przebieg pamiątki śmierci Chrystusa

Dostaję pytania o szczegóły obchodzenia pamiątki lub jak niektórzy nazywają paschy. Jak już wykazałem w artykule Pamiątka śmierci Chrystusa - kiedy i jak często?  to, co nazywało się kiedyś paschą i było obchodzone na pamiątkę wyjścia Izraelitów z Egiptu dziś naśladowcy Chrystusa obchodzą, jako pamiątkę Jego śmierci. Ten posiłek zmienił swoje znaczenie na prośbę samego Pomazańca.

Podobnie, skończywszy wieczerzę, wziął kielich, mówiąc: Kielich ten jest Nowym Przymierzem we Krwi mojej. Czyńcie to, ile razy pić będziecie, na moją pamiątkę!

1 Koryntian 11:25

Naśladowcy Syna Bożego obchodzili, więc pamiątkę śmierci Jeszu Pomazańca, a nie pamiątkę wyjścia z Egiptu. Od tej pory nie spotkamy w Nowym Testamencie informacji, że słudzy pomazańcowi obchodzą paschę na izraelski sposób. Owszem pewni Judejczycy starali się do tego ich przymusić, ale Posłaniec Paweł wyraźnie ostrzegł przed takimi osobami.

Czy papież zna Pismo Święte? Wpadka której nikt nie zauważył.

Papież Franciszek w drugim dniu swojego pontyfikatu wypowiedział „mądrość”, która była sprzeczna z treścią Pisma Świętego. Podczas audiencji dla kardynałów chwalił mądrość płynącą z podeszłego wieku. Stwierdził, że Symeon i Anna dzięki mądrości pochodzącej z podeszłego wieku rozpoznali Chrystusa. Jego wypowiedź jest dostępna dzięki TV Trwam.

„Starcy posiadają mądrość zdobytą w ciągu całego życia jak starzec Symeon czy prorokini Anna w świątyni jerozolimskiej i to właśnie ta mądrość pozwoliła im rozpoznać Jezusa”.

Filozofia czy prawda objawiona?

Filozofia jest definiowana, jako umiłowanie mądrości. Natomiast prawda objawiona to mądrość, której sami nie bylibyśmy wstanie posiąść. Dzięki temu, że Bóg nam ją dał (objawił)to wiemy o sprawach, których rozum nie ogarnia. Jednak, jeśli czegoś ludzie nie potrafią sobie wytłumaczyć logicznie to mają skłonność to odrzucać.

W Nowym testamencie znajdujemy dwie wzmianki związane z pojęciem filozofii.
Pierwsza wzmianka to:
Dzieje 17: 18) Niektórzy z filozofów epikurejskich i stoickich rozmawiali z nim: Cóż chce powiedzieć ten nowinkarz - mówili jedni, a drudzy: - Zdaje się, że jest zwiastunem nowych bogów - bo o Jeszu i zmartwychwstaniu głosił dobrą nowinę.

W czasach Posłańców (apostołów) ludzie nieznający filozofii chętniej przyjmowali prawdę objawioną zwłaszcza, że byli bardzo religijni. Tymczasem część ludzi posiadła zdolność do logicznego myślenia i przykładali do tej zdolności tak wielkie znaczenie, że jeśli czegoś nie potrafili w pasować w swój sposób rozumowania to odrzucali to.

Tematem ewangelii (dobrej nowiny) były sprawy objawione i dlatego filozofia je odrzucała gdyż poruszały tematy, które mądrość ludzka nie ogarniała. To oczywiście stawia mądrość objawioną wyżej od wydedukowanej, ale nie w oczach pewnych siebie filozofów. Dlatego niewiele osób wykształconych w ludzkiej mądrości zostawało naśladowcami Jeszu Pomazańca.

Pamiątka śmierci Chrystusa - kiedy i jak często?

Co wiemy na temat pamiątki śmierci Jeszu Pomazańca?

Nigdzie w Pismach Świętych nie ma informacji, jak często należy to czynić. Świadomie pisze czynić a nie świętować gdyż pomazaniec Boży nie powiedział “ustanawiam święto” lub “Świętujcie to” tylko powiedział:

Następnie wziął chleb, odmówiwszy dziękczynienie, połamał go i podał im, mówiąc: To jest Ciało moje, które za was będzie wydane: to czyńcie na moją pamiątkę!

Łukasza 22:19

Dzięki uczyniwszy, połamał i rzekł: To jest Ciało moje za was [wydane]. Czyńcie to na moją pamiątkę!

1 Koryntian 11:24

Podobnie, skończywszy wieczerzę, wziął kielich, mówiąc: Kielich ten jest Nowym Przymierzem we Krwi mojej. Czyńcie to, ile razy pić będziecie, na moją pamiątkę!

1 Koryntian 11:25

Dosłownie wygląda to tak:

Kliknij, by powiększyć zdjęcie

Jak zakończyć modlitwę?

W poprzednim wpisie napisałem, że w całej Biblii nie znalazłem ani jednego przypadku by na koniec modlitwy ludzie służący Bogu powiedzieli amen. Natomiast regułą jest, że mówią te słowo za każdym razem, gdy chwalą Boga.


Ne 8:6 bt "I Ezdrasz błogosławił Pana, wielkiego Boga, a cały lud podniósłszy ręce, odpowiedział: Amen! Amen! Potem oddali pokłon i padli przed Panem na kolana, twarzą ku ziemi."

Ps 106:48 bt "Błogosławiony Pan, Bóg Izraela, od wieków na wieki! A cały lud niech powie: Amen! Alleluja!"

Kiedy ktoś wychwala Stwórcę to osoby słuchające mówią amen i w ten sposób podpisują się pod tymi błogosławieństwami. W Pismach jest sporo takich przypadków, które to potwierdzają. Dotyczy to także osoby, która w pojedynkę wychwala Boga, ona również potwierdza to słowami amen.

Amen allelu Ja!

Jak zakończyć modlitwę?
Katolicy z tym pytaniem nie mają problemu gdyż ich modlitwy to przeważnie wiersze wyuczone na pamięć. Wiadomo jak zacząć, co powiedzieć w trakcie i jak zakończyć. Jednak sporo grup przedstawiających się, jako chrześcijanie modlitwy ma zróżnicowane. Każdy sam decyduje, jakich słów dobiera. Większość z nich kończy formułką “w imię Jezusa Chrystusa” lub “za pośrednictwem Jezusa Chrystusa”. Czy taka formułka jest dopuszczalna? A co ze słowem amen?

W Nowym Testamencie mamy niewiele modlitw w całości nam przedstawionych a te, które są nie posiadają takiej formułki. Kiedy Jeszu uczył swoich uczniów modlić się to również nie nauczył ich tej formułki. Relacja Mateusza 6:13 kończy modlitwę “Ojcze nasz” słowami, „ale wyrwij nas od złego”. Zły w Nowym Testamencie jest synonimem szatana, czyli modlitwa kończy prośbą o ochronę przed szatanem. Łukasz 11:4 w swojej relacji kończy na słowach “ i nie prowadź nas do próby”. Jak widzimy nie ma tu nic, co by świadczyło o stosowaniu szczególnego rodzaju zakończenia. Co ciekawe nie ma w tych przykładach nawet słowa amen to, że było ono używane wiemy z innych miejsc, ale najwyraźniej nie było ono wymagane przez Chrystusa podczas modlitwy.