Walka o ziemię obiecaną, czyli Eloim cz. 5

Ziemia między rzeką Eufrat, a Nilem była przeznaczona dla potomków Abrahama od samego początku istnienia narodów. Zbuntowani Synowie Boży wiedząc o tym, osiedlili w tym miejscu inne ludy. Prowadzili do sytuacji, gdzie mocne i silne narody uniemożliwiały nowo powstałemu narodowi przejęcie władzy na swoim własnym terenie. Prawdopodobnie to było powodem, że naród ten musiał rozmnożyć się w Egipcie. Dopiero będąc bardzo licznym narodem mógł przejąc władzę na powierzonej mu ziemi. 

A synowie Iszraela rozradzali się, pomnażali, potężnieli i umacniali się coraz bardziej, tak że cały kraj się nimi napełnił. Lecz rządy w Egipcie objął nowy król, który nie znał Józefa. I rzekł do swego ludu: 

– Oto lud synów Iszraela jest liczniejszy i potężniejszy od nas. Roztropnie przeciw niemu wystąpmy, ażeby się przestał rozmnażać. W wypadku bowiem wojny mógłby się połączyć z naszymi wrogami w walce przeciw nam, aby wyjść z tego kraju. 

Ustanowiono nad nim przełożonych robót publicznych, aby go uciskali ciężkimi pracami. Budowano wówczas dla faraona miasta na składy: Pitom i Ramses. Ale im bardziej go uciskano, tym bardziej się rozmnażał i rozrastał, co jeszcze potęgowało wstręt do Iszraelitów. (…)

Faraon wydał wtedy całemu narodowi rozkaz: 

– Wszystkich nowo narodzonych chłopców Hebrajczyków należy wyrzucić do rzeki, a dziewczynki pozostawić przy życiu. 

Wyjścia 1:7-12,22 

Prawdziwe oblicze Babilonu Wielkiego, czyli Nierządnicy z księgi Objawienia.

Kiedy skończyłem poprzedni artykuł stwierdzeniem, że sekta rządząca światowym żydostwem na swoją nową siedzibę wybrała Polskę. Niektórzy z czytelników pewnie pomyśleli, że fantazjuję. Tymczasem jest to fakt historyczny potwierdzony przez historyków żydowskich. Spyta, więc ktoś, dlaczego mieliby przenieść się do Polski? Odpowiedź jest prosta. Nie było w ówczesnym świecie miejsca gdzie Żydzi cieszyliby się większą wolnością niż w Polsce. Jednocześnie nasz kraj był duży i silny.

Żydzi polscy nie byli jednak Żydami w sensie genetycznym. Wywodzili się z plemienia azjatyckiego, które około roku 600 po Chr. Przeszło na judaizm talmudyczny. Znani są pod nazwą Chazarów lub Aszkenazich. Około roku 1000 po Chr. Chazarowie zostali wyparci z Azji prawdopodobnie przez Rusinów i spora ich część przybyła na ziemie Polskie. Byli, więc z naszymi przodkami praktycznie od początku istnienia polskiej państwowości. Izolowali się tworząc żydowskie getta, ale nie stanowili dla narodu polskiego problemu. Jedynie mieszczanie nie przepadali za nimi gdyż Żydzi skutecznie konkurowali z nimi w handlu z tego też powodu mieli zakaz wstępu do niektórych miast. Zarządzali majątkami szlacheckimi i posiadali pozwolenie na prowadzenie gospód, czyli także na pędzenie bimbru. Pod wieloma względami byli uprzywilejowani.

Niestety przeprowadzka żydowskiej sekty, mającej ambicję rządzenia i uprawiającej nierząd z władcami doprowadziła silne państwo Polskie do całkowitego upadku. Nie byli temu winni Żydzi, jako naród lub religia, bo oni byli u nas zawsze także w szczytowym okresie potęgi królestwa polskiego. Nowym problemem było pojawienie się w Polsce oszołomów żydowskich, którzy dążyli do destrukcji państwa, w którym gościli. Duży udział w zniszczeniu Polski ponosiła, więc „Wielka Nierządnica”, która gościła na polskich ziemiach dopiero od XVI wieku. Zajęło jej około 200 lat by Polskę zniszczyć. Niestety jej działania znalazły poparcie u naszych sąsiadów. Podział Polski był dla niej jedynym sposobem by dostać się na terytorium Rosji, którą także doprowadzono do upadku wciągu kolejnych 200 lat. Dla niedowiarków polecam książkę Aleksandra Sołżenicyna „Razem przez dwieście lat”.