Żydzi polscy nie byli jednak Żydami w sensie genetycznym. Wywodzili się z plemienia azjatyckiego, które około roku 600 po Chr. Przeszło na judaizm talmudyczny. Znani są pod nazwą Chazarów lub Aszkenazich. Około roku 1000 po Chr. Chazarowie zostali wyparci z Azji prawdopodobnie przez Rusinów i spora ich część przybyła na ziemie Polskie. Byli, więc z naszymi przodkami praktycznie od początku istnienia polskiej państwowości. Izolowali się tworząc żydowskie getta, ale nie stanowili dla narodu polskiego problemu. Jedynie mieszczanie nie przepadali za nimi gdyż Żydzi skutecznie konkurowali z nimi w handlu z tego też powodu mieli zakaz wstępu do niektórych miast. Zarządzali majątkami szlacheckimi i posiadali pozwolenie na prowadzenie gospód, czyli także na pędzenie bimbru. Pod wieloma względami byli uprzywilejowani.
Niestety przeprowadzka żydowskiej sekty, mającej ambicję rządzenia i uprawiającej nierząd z władcami doprowadziła silne państwo Polskie do całkowitego upadku. Nie byli temu winni Żydzi, jako naród lub religia, bo oni byli u nas zawsze także w szczytowym okresie potęgi królestwa polskiego. Nowym problemem było pojawienie się w Polsce oszołomów żydowskich, którzy dążyli do destrukcji państwa, w którym gościli. Duży udział w zniszczeniu Polski ponosiła, więc „Wielka Nierządnica”, która gościła na polskich ziemiach dopiero od XVI wieku. Zajęło jej około 200 lat by Polskę zniszczyć. Niestety jej działania znalazły poparcie u naszych sąsiadów. Podział Polski był dla niej jedynym sposobem by dostać się na terytorium Rosji, którą także doprowadzono do upadku wciągu kolejnych 200 lat. Dla niedowiarków polecam książkę Aleksandra Sołżenicyna „Razem przez dwieście lat”.
Posty
