Jak pomóc krewnym, którzy nie wierzą?

„Zbawiona zaś zostanie przez rodzenie dzieci, jeśli wytrwają w wierze, miłości i uświęceniu - z umiarem.”

1 Tymoteusza 2:15

Kobieta może dostąpić zbawienia dzięki wierze swoich dzieci. Czy musi w tym celu wychować ich w prawdzie? Dobrze, jeśli to zrobi, ale ten tekst nie twierdzi, że kobieta osiągnie zbawienie dzięki wychowaniu dzieci w prawdzie, lecz dzięki urodzeniu dzieci, które wytrwają w prawdzie.

Można to przedstawić odwrotnie. Bóg chcąc nagrodzić swoich wiernych sług zachowa przy życiu ich matkę. Obiecuje nam to Paweł w liście do Tymoteusza. Nie znam żadnego przypadku biblijnego, który by to potwierdzał, ale jest jedno wydarzenie, które może kojarzyć się z taką obietnicą, choć dotyczy teściowej a nie matki.

„Gdy Jeszu przyszedł do domu Piotra, ujrzał jego teściową, leżącą w gorączce. Ujął ją za rękę, a gorączka ją opuściła. Wstała i usługiwała Mu.”

Mateusza 8:14,15

Bez wątpienia została uzdrowiona z uwagi na Piotra, gdyż nikt jej nie zaprowadził do Pan i ona sama też do niego nie poszła. Gdyby Pan nasz Jeszu nie był w bliskim kontakcie z Piotrem to kobieta ta nie byłaby uzdrowiona. Po uzdrowieniu zaczęła usługiwać Panu, kto wie może dopiero od tej pory zaczęła wierzyć w Pomazańca Bożego. Nie wiemy tego na pewno, ale jest to ciekawa informacja i z pewnością została dla nas zachowana byśmy z niej też mogli czerpać swoją wiedzę. 

Znamy też inne twierdzenia Pawła, które wskazują, że nasza bliska więź z Synem Bożym może mieć zbawienny wpływ na bliskie nam osoby:

Którzy chrześcijanie są gorsi od niewierzących?

Przeklęty ten, kto nie szanuje swojego ojca lub swojej matki. 

Cały lud krzyknie: Amen!

5 Mojżeszowa 27:16

Może spotkałeś się z określeniem nominalny chrześcijanin. To sformułowanie znaczy, że ktoś tylko z nazwy jest chrześcijaninem. To jest bardzo łagodne określenie tego, co Pismo Święte nazywa fałszywym a posłaniec Jan nazywał antychrystem. Najdłużej żyjący posłaniec Chrystusa dożył czasów, kiedy to jak sam określa „pojawiło się wielu antychrystów”. W jego opinii nie byli to ludzie twierdzący, że są Chrystusami, ale głoszący błędy na temat prawdziwego Pomazańca, czyli głoszący innego Chrystusa. Takich ludzi pojawiło się wielu przy tym charakteryzował ich brak miłości. Jan w swoich listach kładł bardzo duży nacisk na miłość.

O antychrystach pisze:

1 Jana 2:19) Wyszli oni z nas, lecz nie byli z nas; bo gdyby byli naszego ducha, pozostaliby z nami; a to stało się po to, aby wyszło na jaw, że nie wszyscy są naszego ducha.

Ktoś, kto twierdzi, że jest chrześcijaninem, (czyli należącym do Pomazańca) a jednocześnie nie kocha ludzi jest fałszywym (nominalnym) chrześcijaninem.

1 Jana 2:10) Kto miłuje swego brata, ten trwa w światłości i nie może się potknąć. (11) Kto zaś swojego brata nienawidzi, żyje w ciemności i działa w ciemności, i nie wie, dokąd dąży, ponieważ ciemności dotknęły ślepotą jego oczy.

Jeszu Pomazaniec Boży zapowiedział, pojawienie się fałszywych proroków, mówiąc: