Język jako sposób mówienia to jedno, a język jako sposób
pisania, to zupełnie co innego. Zarówno jedno jak i drugie ulega ciągłym
zmianom. Zawsze tak było i jest nadal, że aktualne mocarstwo światowe ma
największy wpływ na języki innych ludów. Izraelici jako niewolnicy babilońscy
ulegli wpływom tego królestwa i zmienili swój język. Najmocniej widać to w
sposobie pisania, ponieważ porzucili swój pierwotny alfabet na rzecz alfabetu
babilońskiego.
Najstarszy znany nam alfabet hebrajski wyglądał tak:
Był to właściwie alfabet fenicki, gdyż Izraelici nie
posiadali własnego alfabetu. W książce „Język hebrajski biblijny dla
początkujących, cz. 1” czytamy na ten temat:
„Hebrajczycy, sąsiedzi Fenicjan, posługiwali się tym
alfabetem za czasów całej monarchii izraelskiej (X – VI w. przed Chr.).
Dlatego nazywa się on również paleohebrajskim (hebr. ketaw iwri). Pismem tym
spisano najstarsze księgi biblijne.
W okresie niewoli babilońskiej (VI w. przed Chr.) wyłoniło
się w rodzinie aramejskiej nowe pismo, zwane kwadratowym (hebr. ketaw meruba).
Ten charakter pisma przejęli Żydzi. Pismem kwadratowym przepisano stare i
spisano kolejne księgi biblijne. Potem rabini orzekli, że tylko przy jego użyciu
można przepisywać święte księgi. Stąd dziś
hebrajski tekst Biblii jest drukowany w piśmie kwadratowym, a język hebrajski posługuje się tym właśnie rodzajem
pisma.”
Posty
