Rok sabatowy czyli zbliża się nasze uwolnienie.

Słudzy Boży nie tylko mieli 6 dni pracować a siódmego odpocząć (Wyjścia 20:8-11), ale także mieli 6 lat uprawiać ziemię a siódmy rok był sabatowym i nie wolno było im w tym roku uprawiać ziemi. Bóg obiecał jednak, że w 6 roku tak bardzo pobłogosławi im, że bez problemu będą mieli, co jeść w roku sabatowym a nawet będą mili nadwyżkę

Kapłańska 25:20 Jeżeli zaś powiecie: co będziemy jedli w siódmym roku, jeżeli nie będziemy siali ani zbierali plonów? (21) Ześlę wam błogosławieństwo w szóstym roku, tak że plony wystarczą na trzy lata.

W tym roku także niewolno było zmuszać dłużników do spłaty długu. Co ciekawe słudzy Boży mieli liczyć takie lata sabatowe i po siedmiu sabatowych latach następował rok uwolnienia niewolników i zwrotu ziemi pierwotnym właścicielom. Co pięćdziesiąt lat następował rok uwolnienia.

Mamy, więc ciekawy podział czasu:

Rok sabatowy 6+1

Rok jubileuszowy 7x(6+1)=49 + 1

Bóg zaplanował taki cykl dla swoich sług. Dodajmy do tego jeszcze to, że każdy Izraelita po sześciu latach niewoli stawał się wolnym człowiekiem.

Powtórzonego prawa 12:12 Jeśli się tobie sprzeda brat twój, Hebrajczyk lub Hebrajka, będzie niewolnikiem przez sześć lat. W siódmym roku wolnym go wypuścisz od siebie.

Dlaczego ma to dla nas znaczenie? Ponieważ mówi nam dużo o Bogu. Wszystko też jest nam dane, jako cień rzeczy przyszłych, czyli prorocza zapowiedź większych wydarzeń. Autor listu do Hebrajczyków omawiając niską wartość składania ofiar twierdzi, że:

Hebrajczyków 10:1 Prawo bowiem, posiadając tylko cień przyszłych dóbr, a nie sam obraz rzeczy, przez te same ofiary, corocznie ciągle składane, nie może nigdy udoskonalić tych, którzy się zbliżają.

Wniosek z tego jest oczywisty prawo dane Izraelitom było tylko proroczą zapowiedzią prawdziwych wspaniałości. Potwierdza to Paweł pisząc o takich cyklicznych uroczystościach: